… Έχω να σου κάνω, Δήμαρχε, μια ενδιαφέρουσα πρόταση, που αφορά σε αδελφοποίηση του Κιλκίς και των Λατσιών, ενός δήμου της Κύπρου κοντά στη Λευκωσία! Πρόσφατα επισκέφθηκα την Κύπρο εκ μέρους του Δήμου Θεσσαλονίκης και εκεί ο Δήμαρχος Λατσιών Χριστάκης Χριστοφίδης με παρακάλεσε να μεσιτεύσω για μία αδελφοποίηση, (διδυμοποίηση στην Κύπρου) με Ελλαδικό δήμο ανάλογων δεδομένων, κατά προτίμηση δήμο από τη βόρεια Ελλάδα!
(Αργότερα ο ‘αδελφός’ δήμαρχος Λατσιών Χριστάκης Χριστοφίδης, έγκριτος νομικός της Λευκωσίας, σε απάντηση της ερώτησής μου για την επιλογή του Κιλκίς, μου εκμυστηρεύτηκε, ότι από την εποχή που σπούδαζε στη Νομική του πανεπιστημίου Αθηνών, δεν αποκόμισε και τα ‘’καλύτερα’’ από την γενικότερη κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων του Λεκανοπεδίου και γενικά των νοτιοελλαδιτών, σε σχέση με την αντίστοιχη των, όσων γνώρισε, βορειοελλαδιτών συμφοιτητών του. Γι’ αυτό επιδίωξε γνωριμία με την Βόρεια Ελλάδα. Και ευχαριστεί τον Θόδωρο Ασπασίδη, που οδήγησε τα βήματά τους στο Κιλκίς!)
Πολύ ενδιαφέρουσα η πρόταση, είπα, άλλωστε τα αισθήματα αγάπης και συμπαθείας των Κιλκισιωτών προς την Κύπρο και τους Κυπρίους είναι γνωστά…
Ήταν εποχή που γινόταν πολλές αδελφοποιήσεις μεταξύ δήμων άλλων κρατών. Ο Ασπασίδης, με τον οποίο δεν είχα προηγούμενη γνωριμία, είχε μιλήσει πιο μπροστά με τον Θόδωρο Παυλίδη, τον συνεργάτη μου στον Δήμο, γνωστό δικηγόρο του Κιλκίς και πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, ο οποίος ενθουσιάστηκε με την πρόταση.
Αυτή ήταν η αρχή.
Ο Θόδωρος Παυλίδης ανάλαβε, ως πιο ειδικός όλη την διαδικασία, το νομοθετικό πλαίσιο, τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις, την δημοσιοποίηση του γεγονότος, την σκοπιμότητα και το πνεύμα μιας αδελφοποίησης, σαν την εν τη γενέσει δική μας. Ο Δήμαρχος Λατσιών αποδέχθηκε πρόσκληση και συμμετείχε στις επετειακές εκδηλώσεις των ογδοντάχρονων της απελευθέρωσης του Κιλκίς τον Ιούνιο 1993. Δεν απέκρυψε ότι απεκόμισε πολύ καλές εντυπώσεις από την θερμή φιλοξενία… Παρέστη στην Δοξολογία στην Μητρόπολη, παρακολούθησε την επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες στον ιερό λόφο, κατέθεσε στεφάνι στο επιβλητικό ηρώο, παρακολούθησε την ιστορική ομιλία του (πανηγυρικό), ‘’Η μεγάλη Ιδέα δεν ήταν ουτοπία’’, του αείμνηστου Πολυχρόνη Ενεπεκίδη… με παραστάτη ένστολο Έλληνα ανώτερο αξιωματικό *! (* Ο αείμνηστος Ενεπεκίδης ‘’απαίτησε’’ και η Μεραρχία ‘’ενέδωσε’’ να παρίσταται στα δεξιά του, ευσταλής ένστολος Έλληνας αξιωματικός, λεπτός, ψηλός και να φέρει μουστάκι!...)
Υποθέτω, ότι ο δήμαρχος Χριστάκης Χριστοφίδης μετέφερε στο δημοτικό συμβούλιο Λατσιών τις θετικές απόψεις του για αδελφοποίηση των δύο Δήμων
Η πρώτη φάση με την συνυπογραφή του κειμένου της διακήρυξης ορίστηκε να γίνει στο Κιλκίς κατά το τριήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων της τοπικής εθνικής εορτής της 21ης Ιουνίου 1994. Η αντιπροσωπεία των Λατσιών με επικεφαλής τον δήμαρχο Χριστάκη Χριστοφίδη, τον διευθυντή του δήμου Σωτήρη Μέσιο, που έκανε τη δουλειά του Παυλίδη από πλευράς Λατσιών, τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου Πρόδρομο Προδρόμου, ήταν πολυμελής και αντιπροσωπευτική. Όχι μόνον αιρετοί, αλλά και εκπρόσωποι φορέων, όπως συνεταιριστές, δάσκαλοι, κυνηγοί και άλλοι. Στο τετραήμερο της φιλοξενίας στο Κιλκίς οι δημοτικοί μας σύμβουλοι με πρώτους τους Τσαχουρίδη Γιάννη, τον Κώστα Υφαντίδη, φυσικά τον Θόδωρο Παυλίδη αλλά και όλους τους άλλους και της αντιπολίτευσης ακόμη. Επισκέφθηκαν τα οχυρά στο Μπέλλες, την Βεργίνα, ήταν βλέπετε και το Μακεδονικό στη μέση, ενώ κάθε βράδυ κάποιος φορέας αναλάμβανε το τραπέζι.
Η τελετή της αδελφοποίησης ορίσθηκε για το εσπέρας της ημέρας της εθνικής εορτής στον υπαίθριο χώρο του δημοτικού Κήπου. Παραβρέθηκαν εκτός από τους δημοτικούς συμβούλους, ο υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Κώστας Τριαρίδης, ο βουλευτής Θόδωρος Πασαλίδης, ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στη Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος Πρωτοδικών Κιλκίς κ. Κοσμίδης, και αρκετό πλήθος κόσμου. Κατατέθηκαν στεφάνια στο μνημείο πεσόντων και ανακρούστηκε ο Εθνικός Ύμνος. Προ του δείπνου και μετά τα εισαγωγικά του Θόδωρου Παυλίδη, προσφώνησα τον δήμαρχο Χριστάκη Χριστοφίδη και την αντιπροσωπεία από τα Λατσιά :
Αδέλφια μας από την Κύπρο
Το Κιλκίς ζει σήμερα μια από τις σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του…
Η αδελφοποίηση των δύο πόλεών μας αποτελεί πράξη, που δημιουργεί νέες προοπτικές για τις περιοχές που εκπροσωπούμε, καθώς:
- Ανοίγει το δρόμο για ποικίλες ανταλλαγές, που εκμηδενίζουν τις γεωγραφικές αποστάσεις.
- Διαμορφώνει προϋποθέσεις εκατέρωθεν αξιοποιήσεως δυνατοτήτων σε άλλους τομείς, όπως επιστήμη, εκπαίδευση, πολιτισμό, αθλητισμό κλπ.
- Συμβάλλει στην τόνωση της αμοιβαίας επιχειρηματικής δραστηριότητας.
- Σφυρηλατεί τους δεσμούς της κοινής καταγωγής και συνείδησης, μ’ άλλα λόγια της κοινής προέλευσης κι υπόστασής μας, αναγκαιότητα περισσότερο από ποτέ επιτατική τη σημερινή εποχή της ρευστότητας κι αμφισβήτησης των πάντων από εχθρούς και φίλους (ή και ‘’φίλους’’)
- Συμβαδίζει απόλυτα με το πνεύμα της κοινής γραμμής Ελλάδας – Κύπρου για την αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων.
‘Όσοι, λοιπόν συμμετέχουμε στην πράξη αυτή, επιτελούμε το ελάχιστο χρέος μας, στον πολιτισμό, στις παραδόσεις, στην ιστορία μας… .
Με τις σκέψεις αυτές παρακαλώ να υψώσουμε τα ποτήρια μας για να πιούμε στην υγειά των αγαπητών αδελφών μας από τα Λατσιά, της κυρίας προξένου της Κύπρου κι ολόκληρου του Κυπριακού Ελληνισμού, με την ολόθερμη ευχή να έρθει όσο το δυνατόν πιο σύντομα η ευλογημένη ημέρα, που, όταν συναντηθούμε είτε στα Λατσιά, είτε εδώ, στο πλαίσιο κάποιας ανταλλαγής μας, να έχει εξαλειφθεί από το χάρτη της Κύπρου το αίμα, που σκεπάζει το βόρειο τμήμα της, και να κυματίζει και πάλι σε κάθε γωνιά της η σημαία της αντάμα με τη γαλανόλευκη.
Σας ευχαριστώ.
Ακολούθησε η αντιφώνηση του δημάρχου των Λατσιών Χριστάκη Χριστοφίδη με ανάλογο περιεχόμενο και ανταλλάχθηκαν αναμνηστικά (Ήλιος της Βεργίνας και τα λοιπά), δώρα, σταυρωτά φιλιά, χαιρέτησαν και η Γενική Πρόξενος της Κύπρου στη Θεσσαλονίκης και ο βουλευτής Κιλκίς Θόδωρος Πασαλίδης.
Επίμετρο: Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ήταν μια καλή κίνηση η απόφαση αδελφοποίησης με την κυπριακή πόλη. Το ομολόγησαν και οι Κύπριοι. Η ευρύτερη συμμετοχή των τοπικών φορέων, που την αγκάλιασαν από την αρχή, χάρις στις προσπάθειες του Θόδωρου Παυλίδη, προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, ως εγχείρημα, ήταν η καλύτερη απόδειξη. Άλλωστε η μεγάλη συμμετοχή τους στην δεύτερη φάση της αδελφοποίησης φανερώνει την υιοθεσία της πράξης και την επιλογή της πόλης. Οι Κύπριοι φύσει ομιλητικοί, ευδιάθετοι, με βιοτικό επίπεδο λίγο καλύτερο από το δικό μας, με εμφανή την αγγλική επιρροή στη συμπεριφορά τους και προπάντων γιατί συνδύαζαν επίσκεψη στην εξωτερικό χωρίς την αναγκαιότητα της ξένης γλώσσας και την διαφορετικότητα της αγοράς, ήταν τα στοιχεία που μέτρησαν στα θετικά μας.
ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ: ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΣΤΑ ΛΑΤΣΙΑ ΚΥΠΡΟΥ.
Όπως είπαμε όταν έγινε η αδελφοποίηση με τα Λατσιά, ήταν η εποχή που αναζωπυρώθηκε το Μακεδονικό ζήτημα. Ήταν η εποχή των συλλαλητηρίων. Ο κόσμος ήταν ξεσηκωμένος. Το εθνικό φρόνημα, εντός και εκτός της Ελλάδας πολύ ανεβασμένο. Στην Κύπρο δεν πήγαιναν πίσω. Στο κεντρικότερο σημείο της πόλης των Λατσιών, λίγα χιλιόμετρα νότια της Λευκωσίας, σχεδόν προάστιο αυτής, στήσανε επιβλητικό και ογκώδες μνημείο για την Μακεδονία.
Ορίσανε, λοιπόν, να επικυρωθεί η αδελφοποίηση στην δεύτερη φάση, όπως ορίζεται να συνυπογραφεί αυτή και στην άλλη έδρα, κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων του μνημείου, παρουσία του προέδρου της Κύπρου Γλαύκου Κληρίδη, προσωπικού φίλου του Δημάρχου Χριστάκη Χριστοφίδη, στελέχους του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Η αποστολή μας από το Κιλκίς, ήταν πολυμελής, πάνω από πενήντα άτομα, κυρίως μέλη συλλόγων, όπως επιδίωξε και τα κατάφερε ο Θόδωρος Παυλίδης. Μας επιφυλάχθηκαν συγκινητικές εκδηλώσεις φιλοξενίας, που μας υποχρέωσαν, οφείλουμε να ομολογήσουμε!
Η κορυφαία πράξη της υπογραφής, έγινε παρουσία του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκου Κληρίδη. Ήταν όλη η ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας εκεί.
Αφού έγιναν τα αποκαλυπτήρια του ογκώδους μνημείου της Μακεδονίας από τον Πρόεδρο, ανέβηκε στο βήμα ο δήμαρχος Λατσιών Χριστάκης Χριστοφίδης και απηύθυνε θερμό χαιρετισμό, καλωσορίζοντας εμάς τους αδελφούς Ελλαδίτες από το Κιλκίς.
Ο λόγος του ήταν σύντομος, λιτός και περιεκτικός. Μίλησε για την ιστορικότητα της Μακεδονίας, τους αγώνες των κατοίκων της για ελευθερία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τις επιβουλές των γειτόνων της, υπό τα όμματα των ισχυρών του πλανήτη, την συμμετοχή Κυπρίων αγωνιστών στους απελευθερωτικούς της αγώνες και κατέληξε με την αισιόδοξη πρόβλεψη ότι ο καλός Θεός της Ελλάδας και κυρίως οι κάτοικοι της, θα ματαιώσουν τα δόλια σχέδια των παραχαρακτών της ιστορίας.
Ακολούθως κλήθηκα στο βήμα, ως αδελφός Δήμαρχος, για χαιρετισμό εκ μέρους του Δήμου Κιλκίς. Μεταξύ πολλών άλλων, τόνισα:
Κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας,
…Αυτό που επιτελείται σήμερα, δεν είναι μόνον η ολοκλήρωση μιας απλής πράξης αδελφοποίησης μεταξύ των δήμων Λατσιών και Κιλκίς.
Αποτελεί διακήρυξη πολιτών δύο διαμετρικά αντίθετων από γεωγραφικής απόψεως ακριτικών σημείων του Ελληνισμού να συμπορευθούν στο δρόμο προς την ευόδωση των δικαίων του έθνους. Άρα διακήρυξη, που εκφράζει τον απανταχού Ελληνισμό, που πορεύεται στον ίδιο δρόμο….
…Στην ιστορία του Ελληνισμού, κοντά στις μεγάλες στιγμές, συναντά κανείς σχεδόν με την ίδια συχνότητα και μεγάλες συμφορές.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο κοινής αναφοράς στους πολίτες των Λατσιών και του Κιλκίς.
‘Κυψέλη αλησμόνητων πατρίδων’ το Κιλκίς, των αγαπημένων πατρίδων του Πόντου, του Καυκάσου, της Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Στενημάχου, της Στρώμνιτσας, της Μικρασίας. Γι’ αυτό τόπος θλίψης, πόνου και δακρύων για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Σε απόσταση αναπνοής, από τα ιερά χώματα της φίλτατης πατρίδας τα Λατσιά, που ο ‘Αττίλας’, με την ανοχή αν όχι την υποστήριξη ορισμένων γνωστών και μη εξαιρετέων κύκλων του παγκόσμιου κατεστημένου, μετέτρεψε από ‘Γη Επαγγελίας’ σε κρανίου τόπο και όπου τα δάκρυα δεν έχουν στεγνώσει ακόμη.
Και είναι αυτή η κοινή μοίρα, που ένωσε τις δύο πόλεις, με την πράξη αδελφοποίησης να επικυρώνεται στα Λατσιά, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την συμπλήρωση είκοσι χρόνων από την τουρκική εισβολή και τη συμφορά που βρήκε τη μαρτυρική Μεγαλόνησο, και μαζί της ολόκληρο το έθνος, με συνυπευθυνότητα, επαναλαμβάνω και τονίζω, κάποιων ‘άσπονδων’ φίλων και ‘συμμάχων’.
Όμως, καμιά καταστροφή δεν έκαμψε το φρόνημα, ή λύγισε την ψυχή του Έλληνα, σε ό,ποια γωνιά υπάρχει Ελληνισμός!
Έτσι η αδελφοποίηση Κιλκίς - Λατσιών δεν συνιστά απλή σφυρηλάτηση συναισθηματικού δεσμού για τη διατήρηση ισχυρής της μνήμης, τόσο των μεγάλων στιγμών, όσο και των ‘μαύρων’ σελίδων της Ιστορίας μας.
Αν κάποιοι λίγο παρά πέρα τείνουν ευήκοον ους, ας τα ακούσουν κι ας το βάλλουν καλά στο μυαλό τους:
…Ο Ελληνισμός δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλη συρρίκνωση κι άλλες αλησμόνητες πατρίδες.
Έχουν γνώση οι φύλακες!
Και κάθε Πατρίδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη, ν’ ακολουθεί τον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου και να υπερασπίζεται αποτελεσματικά τα δίκαιά της με φύλακες σαν τους Έλληνες των Λατσιών και του Κιλκίς.
Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας κύριε Πρόεδρε…
