Λέγαμε επίσης ότι οι παιδικές χαρές είναι επικίνδυνες, ότι δεν υπάρχει χώρος για να παίξουν τα παιδιά, ούτε  να κάνουν ποδήλατο και ότι χρειάζονται  χώροι πρασίνου. Τελευταίο, αλλά έλασσον, επισημαίναμε την απουσία πινακίδων με την ονομασία των οδών.  Το κείμενο κοινοποιήθηκε στους φορείς της πόλεως και ο δήμαρχος Δημήτρης Τερζίδης απάντησε ότι και αυτός αγωνίζεται για την επίλυση των ίδιων  προβλημάτων.
Τον ίδιο αγώνα προφανώς συνέχισε και ο επόμενος δήμαρχος Βαγγέλης Μπαλάσκας και τον ίδιο αγώνα συνεχίζει να δίνει και o νυν δήμαρχος Δημήτρης Σισμανίδης. Και ιδού το αποτέλεσμα:  Στα έντεκα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η πόλη έχει μεταμορφωθεί ριζικά:  Τα σκουπίδια εξαφανίστηκαν από τους δρόμους διότι, με την ανακύκλωση που γίνεται (ξεχωριστά σε γυαλί, χαρτί και αλουμίνιο),  μειώθηκε αισθητά ο όγκος τους. Όσα σκουπίδια περισσεύουν καταβροχθίζονται καθημερινά μέσα σε κάτι κομψά πράσινα ‘’μπουριά’’  που τοποθετήθηκαν  στο κέντρο της πόλεως  και έκτοτε λειτουργούν ανελλιπώς. Κάτι φήμες ότι αυτά τα τενεκέδια στοίχησαν περί τις 70000€ έκαστο, θεωρήθηκαν υπερβολές και αγνοήθηκαν από τους κατοίκους, οι οποίοι εθισμένοι πιά στην διαδικασία, περιμένουν στην ουρά, μπροστά στην μεγαλειότητα του τενεκέ, περιμένοντας τις οδηγίες του.  Με ευλάβεια προσκυνητή  προσφέρουν την μαύρη σακούλα (που κρατούν στο χέρι)  στην αχόρταγη καταπακτή που, αφού ρουφήξει την σακούλα, ευχαριστεί τον πολίτη για την συνεργασία του. Κάθε ημέρα και  όλο το εικοσιτετράωρο επαναλαμβάνεται η ίδια ιεροτελεστία με προσφορές σκουπιδιών και ευχαριστίες, με τάξη και καθαριότητα.  Πόσο όλα  φαντάζουν μαγικά όταν μιλάνε ακόμη και τα ‘’μπουριά’’!      
Τα αδέσποτα εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας. Ο φόβος της λύσσας (άρρωστες αλεπούδες έφθασαν μέχρι τις παρυφές της πόλεως) άλλαξε εσπευσμένα  τις προτεραιότητες της δημαρχίας και τις αντιλήψεις του φιλοζωικού συλλόγου.  Αποφάσισαν από κοινού ότι στο εξής προέχει η υγεία και η ασφάλεια των πολιτών και όχι των σκύλων, ότι οι αγέλες των αδέσποτων ζώων, που για πολλά χρόνια ήταν ο τρόμος των πολιτών,  δεν έχουν  θέση σε μία κανονική ευρωπαϊκή πόλη και  ότι οποίος αγαπάει τα ζώα περισσότερο από τους ανθρώπους, θα πρέπει να τα  φροντίζει και να τα φιλοξενεί  εφ’ εξής  στο σπίτι του και με δική του δαπάνη. Αυτός ο ιδιόμορφος ρατσισμός που στρεφόταν κατά των ανθρώπων έλαβε οριστικά τέλος.    
Οι δρόμοι έχουν πλημυρίσει  με μαμάδες. Παιδικά καροτσάκια κυκλοφορούν πλέον χωρίς εμπόδια στην πόλη.  Καρέκλες, τραπεζάκια, πετάμενες ζαρντινιέρες, μηχανάκια και σταθμευμένα  αυτοκίνητα έχουν απομακρυνθεί  από τα πεζοδρόμια και τους πεζοδρόμους, διότι η δημοτική αρχή επιβάλει χωρίς εξαιρέσεις, τον νέο κανονισμό που ορίζει την χρήση του δημόσιου χώρου. Το μόνο εμπόδιο που παραμένει στα πεζοδρόμια  είναι οι μεγάλες ομάδες καπνιστών που στέκονται όρθιοι, οι καημένοι, έξω από τις καφετερίες, άλλοι από σεβασμό προς τους θαμώνες  που δεν καπνίζουν και άλλοι (οι περισσότεροι)  φοβούμενοι τον αντικαπνιστικό νόμο που, όπως όλοι γνωρίζουμε, εφαρμόζεται με αυστηρότητα.
Μετά την επιτυχή  πιλοτική λειτουργία του υπόγειου πάρκινγκ στην πλατεία Ειρήνης, οι Κιλκισιώτες έχουν αλλάξει νοοτροπία. Δεν μετακινούνται  πλέον με αυτοκίνητα για να αγοράσουν τσιγάρα από την γειτονιά τους, αλλά με τα πόδια. Αυτό έχει ως συνέπεια την αισθητή μείωση  της κυκλοφορίας στους δρόμους και την μείωση των διπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλεως, ιδιαίτερα τα Σάββατα που έχουμε την Λαϊκή. Ναι, ξέχασα να αναφέρω ότι, μετά τις νέες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, η πόλη θυμίζει Άμστερνταμ, τόσα πολλά ποδήλατα κυκλοφορούν στους δρόμους. Μαθαίνω ότι ο δήμος μετάνιωσε σκληρά  που δεν προέβλεψε και την κατασκευή κάθετων ποδηλατοδρόμων, όταν πεζοδρόμησε  την κεντρική οδό της 21ης  Ιουνίου. Η αντίδραση των κατοίκων (που συνήθως είναι αυστηροί κριτές των αρχόντων και τους τιμωρούν με την ψήφο τους) ήταν ψύχραιμη. Αναγνώρισαν  ότι πρόκειται για μία μικρή ασήμαντη  παράλειψη, στον μεγαλοφυή κατά τα άλλα σχεδιασμό, που στόχευε στην αναβάθμιση της ποιότητος της  ζωής στην πόλη μας. Το ευτύχημα είναι  πώς  όταν  οι  πολυάριθμοι  ποδηλάτες φθάνουν στις  διαβάσεις των  πεζών, αφήνουν την απόλυτη προτεραιότητα στους διαβάτες  με την ίδια ευγένεια και  ευσυνειδησία που το έκαναν την εποχή της κυκλοφοριακής αναρχίας και ανομίας,  οι οδηγοί  των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών.  
Κάθε άνοιξη, η αντιδημαρχία πρασίνου φροντίζει με κλάδεμα και πότισμα  τα 10843 δένδρα και θάμνους,  που η δημαρχία Τερζίδη  φύτεψε στον δήμο πριν το 2006. Σε αυτά τα δένδρα, που έχουν ήδη γιγαντωθεί, καταφεύγουν οι  ηλικιωμένοι για να δροσιστούν  τις καυτές ημέρες του καλοκαιριού. Δεν πηγαίνουν πλέον στα ανθυγιεινά κλιματιστικά των ΚΑΠΥ, όπως γίνεται στην Αθήνα όπου δεν υπάρχουν φροντισμένα πάρκα. Η πόλη συντηρεί ολάνθιστα παρτέρια, με πανσέδες τον χειμώνα και γεράνια το καλοκαίρι, ξεπερνώντας σε ομορφιά  ακόμη και τα Τρίκαλα που είχαν την ίδια έμπνευση λίγα χρόνια  νωρίτερα από εμάς. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς! Τους όμορφους συνδυασμούς των χρωμάτων ή μήπως τα περίτεχνα σχήματα που διαγράφουν τα λουλούδια;  Η πρόταση να προστεθούν και τουλίπες τον Απρίλιο  ευτυχώς απορρίφθηκε,  διότι αυτές τις υπερβολές τις  κάνουν μόνο κάτι  υποανάπτυκτες πόλεις  της Ανατολής, όπως η Κωνσταντινούπολη και εμείς δεν συγκρινόμαστε με δαύτους.  Αυτές οι μικρής κλίμακος ομορφιές,  που δεν  χορταίνουμε να τις χαιρόμαστε καθημερινά, είναι το αντίδωρο της πολιτείας προς τους δημότες  για τα δημοτικά τέλη που πληρώνουν με συνέπεια.
Ο προαστιακός σιδηρόδρομος, που συνδέει καθημερινά το Κιλκίς με την Θεσσαλονίκη, προκάλεσε μεγάλες ανατροπές στην ζωή της πόλεως αυξάνοντας  σημαντικά την ροή των  τουριστών που δεν ξέρουμε πιά πώς να τους εξυπηρετήσουμε. Πρόκειται κυρίως για Έλληνες ταξιδιώτες  που έρχονται με ένα και μόνο όνειρο: να θαυμάσουν και να  ζήσουν την εμπειρία του ολοκαίνουργου ενοποιημένου πάρκου της οδού Βενιζέλου. Η διαχείριση τόσο μεγάλου τουριστικού ρεύματος παρουσιάζει προς το παρόν δυσκολίες, διότι οι τουριστικές υποδομές δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί. Οι υπεύθυνοι  για την  τουριστική προβολή του τόπου διαβεβαίωσαν ότι αποφεύγουν εσκεμμένα κάθε  ενημέρωση των διεθνών τουριστικών πρακτορείων, προκειμένου να καθυστερήσουν την αναμενόμενη μαζική προσέλευση και αλλοδαπών τουριστών.
Δυστυχώς το όνειρο τελείωσε απότομα. Ξύπνησα και ξαναβρήκα γύρω μου την ακίνητη πραγματικότητα του Απριλίου του 2004...