Το «προώρισται», παρακείμενος παθητικής φωνής του προορίζω, παραπέμπει στον προορισμό, που είναι φυσικά η Ιθάκη. Γιατί ποιός άλλος θα ήτανε; Η Λέσβος ή η Μυτιλήνη; Άλλωστε οι πιο όμορφες θάλασσες, που ίσως σύντομα ταξιδέψουμε, δε βρίσκονται στο Αιγαίο που τα νερά είναι παγωμένα αλλά στο Ιόνιο, που είναι πιο ζεστά και μάλιστα γαλαζοπράσινα, στο χρώμα του rebranding. Και κάθε rebranding που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να ξεκινάει μ’ ένα βιβλίο. «Ένα βιβλίο πρέπει να είναι τσεκούρι για την παγωμένη θάλασσα μέσα μας» έλεγε ο Κάφκα και κατά πάσα πιθανότητα η «Ιθάκη» του Τσίπρα δεν είναι κάτι τέτοιο. Σίγουρα, όμως, είναι το τσεκούρι που κόβει το γόρδιο δεσμό με το αριστερό παρελθόν του, όσο αριστερό μπορεί να ήταν αυτό.
Στο πολυδιαφημισμένο και πολυαναμενόμενο πόνημα του ο συγγραφέας επιτέλους θα μιλήσει, γιατί όπως εμφατικά δήλωσε, ήρθε η ώρα να ακουστεί η δική του φωνή. Και γιατί άραγε άργησε τόσο να έρθει αυτή η ώρα; Σταμάτησαν του ρολογιού οι δείκτες, έπαθε φαρυγγίτιδα και δεν του ‘βγαινε η φωνή ή κάποιος του ‘κλεισε το στόμα με φίμωτρο κι έγινε κι αυτός σαν τον Στέλιο Καζαντίδη το «καρυδωμένο λαρύγγι»;
Τίποτε από τα παραπάνω, απλώς ο άνθρωπος ήθελε να ακούσει τα παράπονα του κόσμου και δεν άκουσε απλώς, δεν κρυφάκουσε σαν τον Κούλη, αλλά αφουγκράστηκε. Πώς αφουγκράζονται τα παιδιά στην παραλία τον παφλασμό των κυμάτων ακουμπώντας ένα κοχύλι στο αυτί τους, έτσι αφουγκράστηκε κι αυτός τη φωνή της κοινωνίας να τον ικετεύει να επιστρέψει, γιατί μόνο αυτός μπορεί να τη σώσει από την καταστροφή. Γιατί ποιος άλλος θα μπορούσε να τη σώσει; Ο γιδοβοσκός, ο Φάμελος, η καραναρκισσάρα η Ζωή, που τώρα απέκτησε και κλώνους;
Και επειδή ο Αλέξης όλον αυτό το καιρό δεν «έλιαζε ακαμάτης τ’ αχαμνά του» σαν το γέρο στο ποίημα Καββαδία, ούτε έπαιρνε τζάμπα την έστω και πενιχρή βουλευτική αποζημίωση, όπως τον κατηγορούν οι κακεντρεχείς, ήρθε η ώρα να θέσει ξανά στην υπηρεσία του λαού και του τόπου τη σοφία που απέκτησε. Μια σοφία ανεκτίμητη, απόρροια της συμμετοχής του σε διάφορα φόρουμ από τους Δελφούς μέχρι το Κόμο της Ιταλίας, όπου και πάλι οι μικρόψυχοι επικριτές του έσπευσαν να πουν ότι εκεί μαζεύεται η εγχώρια και η παγκόσμια ελίτ του κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού. Και ποιος θα διοργάνωσε τα φόρουμ, οι μεροκαματιάρηδες και οι συνταξιούχοι που δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν για τη μιζέρια που τους έχουν καταδικάσει;
Κι αυτή η σοφία, σφυρηλατημένη σε Ινστιτούτα σαν το δικό του, αναγνωρίστηκε παγκοσμίως και το μαρτυρούν οι σειρές διαλέξεων σε αμερικάνικα πανεπιστήμια, όπως του Χάρβαρντ και του ΜΙΤ ή η ανάδειξη του σε επίτιμο διδάκτορα πολιτικής οικονομίας σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Και όλα αυτά που προηγουμένως με στεντόρεια φωνή διακήρυττε κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων και του αντιδραστικού χαρακτήρα τους πήγαν περίπατο σαν τις αριστερές ιδέες του που «ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει».
Άσε που έμαθε και τσιτάτα και τα λέει, σαν αυτό του Ντεγκ Σιαοπίγκ «άσπρος γάτος, μαύρος γάτος σημασία έχει αν πιάνει ποντίκια». Άραγε ποια «ποντίκια» εννοούσε;
Μήπως τους πολιτικάντηδες που τρέχουν σαν τα ποντίκια να σωθούν όταν το πλοίο βουλιάζει; Αυτό το έργο το έχουμε δει προσφάτως και στο Κιλκίς.
Αυτούς που τρέμουν σαν τα ποντίκια για το αύριο που τους ξημερώνει; Αυτούς, που δεν είναι και λίγοι, τους βλέπουμε καθημερινά δίπλα μας.
Αυτούς που ξεγελασμένοι από το τυράκι που τους ρίχνουν είναι έτοιμοι να οδηγηθούν σε καινούργια φάκα; Ε, αυτοί ποτέ δε λείπουν και μάλιστα θυμώνουν όταν τους προειδοποιούν και τους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.
Ήγγικεν, λοιπόν, η ώρα να γίνουμε κοινωνοί της σοφίας του Αλέξη και κυρίως να μάθουμε επιτέλους «τις πταίει», διότι κάποιος πρέπει να φταίει που δεν φτάσαμε στην Ιθάκη ή όσο την πλησιάζαμε τόσο εκείνη απομακρυνόταν. Κάτι σαν το μοσχαρίσιο κρέας που όσο το βλέπουμε στη βιτρίνα του κρεοπωλείου τόσο εκείνο χάνεται στο βάθος του ορίζοντα.
Αρκετά ως εδώ, δεν πρόκειται να τα γράψω όλα σήμερα. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αλέξη θα δημοσιεύω με το σταγονόμετρο, όπως κάνει κι εκείνος με τις προδημοσιεύσεις, τις οποίες προαναγγέλλει. Προαναγγέλλω, λοιπόν, ότι η συνέχεια θα είναι σε έμμετρη μορφή. Επίσης, μπορείτε να κοινοποιήσετε την ανάρτηση. Δεν πρόκειται να σας κάνω ασφαλιστικά μέτρα, όπως έκανε στο Documento ο εκδοτικός οίκος που ανέλαβε την έκδοση της «Ιθάκης».
