espa pkm

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2026, 4:57:58 μμ
Τρίτη, 04 Μαϊος 2010 14:39

Θανάσης Χατζημητάκος : Πως εγραψα τα τραγούδια μου-Η δόξα του Χριστού

xatzimitakos


3. Η δόξα του Χριστού
Το καλοκαίρι του 1975 διάβαζα την Αποκάλυψη του Αποστόλου Ιωάννη κι άρχισα σιγά σιγά να μεταφράζω σε στίχους κομμάτια που μου άρεσαν. Έτσι πρώτο κομμάτι μετέφρασα τη "Δόξα του Χριστού" από το κεφάλαιο 10 και λίγο αργότερα ήρθε η σειρά να το μελοποιήσω.  Στις 18 Αυγούστου το είχα έτοιμο σε ήχο πλάγιο δ’.

4. Τα πρώτα τα παλιά πέρασαν πια και 5. Όλα καινούργια.
Συνέχισα εκείνο το καλοκαίρι του 1975 να μεταφράζω και στη συνέχεια να μελοποιώ κομμάτια από την Αποκάλυψη –από το 21ο κεφάλαιο. Εδώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μιλάει για την καινούργια ζωή στη βασιλεία των ουρανών. Μελοποιησα τους τέσσερις πρώτους στίχους σε ήχο πρώτα πλάγιο δ’ και μετά πλάγιο α’, Στη συνέχεια μελοποίησα τους στίχους 5-7 σε εναρμόνιο α’ ήχο, τον πεντάφωνο, με τίτλο "Όλα καινούργια". Οι μελοποιήσεις αυτές έγιναν τον Οκτώβριο του 1975.
Όλα λοιπόν καινούργια στη βασιλεία του Θεού: "Σ’ αυτόν που δίψασε στη γη/πλούσια θα δώσ απ’ την πηγή/τη ζωντανή να πιεί νερό". Γένοιτο, Κύριε. Αμήν.

Η δόξα του Χριστού
Ιωάννη Αποκάλυψη, 110 κ 12-16
Κι άκουσα πίσω μου φωνή σα σάλπιγγα
και γύρισα να δω
ποιός είναι αυτός που μου μιλούσε.
Κι είδα λυχνίες εφτά χρυσές
κι ανάμεσά τους κάποιον
σαν γιον ανθρώου,
ντυμένο με μακρύ ως τα πόδια του χιτώνα,
ζωσμένο με χρυσή ζώνη στη μέση
η κεφαλή λευκή σαν το λευκό μαλλί, σα χιόνι,
τα μάτια του σαν της φωτιάς τη φλόγα
όμοια τα πόδια ασημομάλαμα στη λάμψη,
καθώς πυρώνεται μες στο καμίνι
και δυνατή η φωνή του σαν του καταρράκτη,
που από ψηλά σέρνει βοή με τα πολλά νερά του
αστέρια εφτά κρατούσε στο δεξί του χέρι
και δίστομο μαχαίρι κοφτερό πετιόταν απ’ το στόμα
κι ήλιος λαμπρός στη δόξα του το πρόσωπό του.

Τα πρώτα τα παλιά πέρασαν πια
Ιωάννη Αποκάλυψη 21, 3-4
Άκουσα μια φωνή απ’ τον ουρανό,
τρανή φωνή, που έλεγε τούτα:
"Αυτή η σκηνή είναι του Θεού,
που αντάμα θα την έχουνε ο Θεός και άνθρωποι
θα κατοικεί μαζί τους ο Θεός
κι αυτοί λαός δικός του θα γενούν
κι από κοντά τους δε θα φεύγει ούτε στιγμή
θα τους στεγνώσει κάθε δάκρυ από τα μάτια
κι ο θάνατος δε θα τους βρίσκει πια
πένθος, κραυγή και πόνος δε θα υπάρχουν.
Τα πρώτα, τα παλιά, πέρασαν πια
Και δεν ξαναγυρίζουν".

Όλα καινούργια
Ιωάννη Αποκάλυψη 21, 5-7
Κι είπεν αυτός που κάθεται στο θρόνο:
"Όλα τα κάνω νά, καινούργια
τα λόγια μου πιστά κι αληθινά.
Γράψε, μου λέει, τέλειωσαν, όλα καινούργια
εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα,
Αρχή και Τέλος είμαι εγώ.
Σ’ αυτόν που δίψασε στη γη
πλούσια θα δώσω απ’ την πηγή
τη ζωντανή να πιεί νερό.
Ο νικητής θα τ’ απολαύσει αυτά
κι εγώ θα ‘μαι Θεός του
και θα ‘ναι τούτος γιός μου".