Η εκδίκηση από αγανάκτηση δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ο καλός σύμβουλος για τον άνθρωπο. Μπορεί να μας παρασύρει και να εκτεθούμε ανεπανόρθωτα δημιουργώντας παράπλευρες απώλειες.
Η εν θερμώ λειτουργία του ανθρώπου ενίοτε αποδεικνύεται λανθασμένη με ζημιές που δεν επανορθώνονται. Πολλάκις στις εν θερμώ εκδικήσεις την «έχουν πληρώσει» και άτομα που δεν έπρεπε, ΑΘΩΟΙ.
Στην επικρατούσα πολιτική κατάσταση της χώρας μας, χωρίς να θέλω να γίνω μάντης κακών και άδικων εξελίξεων, από τα προβλήματα που ταλανίζουν την πολιτική ζωή της χώρας μας, πιστεύω πως κάποιοι επιφανείς, πολιτικά και οικονομικά, θα τιμωρηθούν.
Αλλά αυτό που φοβάμαι είναι πως κάποιοι που δεν θα φταίνε θα γίνουν θύματα αυτού του θυμού της κοινωνίας που σαν χείμαρρος παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμά του, αφήνοντας ερείπια.
Παρακάτω παραθέτω έναν πίνακα με την τύχη που είχαν επιφανείς Έλληνες. Μαζί με αυτούς επιπροσθέτως αναφέρω και τους Κολοκοτρώνη και Καποδίστρια, ο μεν πρώτος φυλακίστηκε, ο δεν δεύτερος δολοφονήθηκε. Τι κρίμα, λυπάμαι και ντρέπομαι..
ΑΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ ΛΑΜΠΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ 500 π.Χ. ΕΩΣ ΤΟ 322 π.Χ.
1. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ στα 500 π.Χ. 80 ετών στην εξορία από πείνα
2. ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ στα 489 π.Χ. 65 ετών στην εξορία
3. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ στα 468 π.Χ. 72 ετών στην εξορία
4. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ στα 461 π.Χ. 66 ετών στην εξορία
5. ΑΙΣΧΥΛΟΣ στα 456 π.Χ. 69 ετών στην εξορία
6. ΠΕΡΙΚΛΗΣ στα 429 π.Χ. 66 ετών στην φυλακή
7. ΦΕΙΔΙΑΣ στα 429 π.Χ. 66 ετών στην φυλακή
8. ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ στα 428 π.Χ. 72 ετών στην εξορία
9. ΗΡΟΔΟΤΟΣ στα 426 π.Χ. 59 ετών στην εξορία
10. ΙΚΤΙΝΟΣ στα 420 π.Χ. στην εξορία
11. ΣΟΦΟΚΛΗΣ στα 406 π.Χ. 74 ετών στην εξορία
12. ΕΥΡΙΠΙΔΞΣ στα 406 π.Χ. 74 ετών στην εξορία
13. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ στα 404 π.Χ. 44 ετών στην εξορία
14. ΣΩΚΡΑΤΗΣ στα 399 π.Χ. 71 ετών ήπιε τον πότισαν κώνειο στην φυλακή
15. ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ στα 369 π.Χ. 64 ετών στην εξορία
16. ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ στα 385 π.Χ. 61 ετών στην εξορία
17. ΠΛΑΤΩΝ στα 374 π.Χ. 80 ετών στην εξορία
18. ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ στα 388 π.Χ. 99 ετών στην εξορία
19. ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ στα 322 π.Χ 62 ετών δηλητηριάστηκε.
Καλύτερα να αθωώσεις έναν ένοχο παρά να καταδικάσεις έναν αθώο. Η Ιστορία πρέπει να διδάσκει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις λαμπρές σελίδες της αλλά ούτε και τις πικρές, διότι και από τις μεν και από τις δε αντλούμε διδάγματα. Αλίμονο όμως αν τα παθήματα δεν μας γίνονται ΜΑΘΗΜΑΤΑ.
Φαναριώτης
