Στην αρχή εγκαταστάθηκαν στην Καλαμαριά και για ένα έτος περίπου, αλλά, ο θάνατος ενός νέου από το μεγάλο σόι ηλικίας 21 ετών (του Δημήτρη-Μήτου) λόγω της γνωστής ασθένειας ελονοσίας ανάγκασε όλους να εγκαταλείψουν την Καλαμαριά και δια μέσου του Βουρλάν (Αναβρυτού) να καταλήξουν στο Ελευθεροχώρι, όπου και ρίζωσαν. Ο πρώτος γάμος της Ελένης, με έναν από τους Μακρίδηδες του Κιλκίς, ήταν άτυχος γιατί στο χρόνο επάνω πέθανε και την άφησε χήρα σε ηλικία μόλις 25 ετών.
Αργότερα παντρεύτηκε το Θόδωρο Φωτιάδη με τον οποίο απέκτησε 5 εξαιρετικά παιδιά το Φώτη (που σήμερα γιορτάζει και χρόνια του πολλά), τη Γεωργία, την αγαπημένη μου Θοδώρα, τη Δέσποινα και τη Δήμητρα, τα οποία τα μεγάλωσε με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα, όπως μεγάλωσε και τα δύο εγγόνια από το γιο της με την περίσσια αγάπη που πάντα τη διέκρινε. Το σπίτι της ήταν πάντα ανοιχτό, όχι μόνο για τους συγγενείς και φίλους, αλλά, και για κάθε περαστικό που περνούσε από το δρόμο και την αυλή της. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι που πέρασαν από εκεί και ιδιαίτερα οι κάτοικοι του Ηλιόλουστου που υποχρεωτικά περνούσαν από το φιλόξενο σπίτι της για να πάνε στο Χέρσο ή το Κιλκίς και να πιουν καθημερινά τον καφέ τους με τον άντρα της, τον επίσης φιλόξενο και αγαπημένο της Θόδωρο.
Η τελευταία αναφορά των Γιαννάντων μετά τη θεία Θοδώρα ,που, πέθανε επίσης σε ηλικία 102 χρόνων πριν από ένα περίπου χρόνο, ήταν η Ελένη ,του Μηνά η θυγατέρα, και πιο αγαπητή των Γιαννάντων.
Θα τη θυμόμαστε πάντα εμείς οι συγγενείς, αλλά, και όλοι οι φίλοι που πέρασαν και ήπιαν τον καφέ τους από τα φιλόξενα χέρια της.                                                                     Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τη σκεπάζει!!!

Δημήτρης-Μήτος Ιωαννίδης