Κάθεται πάντα σιωπηλός δίπλα στους ισχυρούς, γνωρίζοντας ότι ο ύπνος της εξουσίας δίνει πάντοτε ζωή στον παρακοιμώμενο του εξουσιαστή.
Τον συναντάς υψηλόβαθμο στέλεχος σε κάποια ΔΕΚΟ, υπό πώληση ή μη, ΔΕΔΔΗΕ ή αλλού, να «διεκπεραιώνει» τη βρώμικη δουλειά.
Αγαθός κατ’ όνομα, μα καθόλου αγαθιάρης.
Ξέρει καλά τη δουλειά.
Κάθε προμήθεια, μια ευκαιρία γι’ αυτόν, στάχτη και μπούρμπερη για την εταιρεία.
Σωστός θεομπαίχτης.
Δεν είναι μόνος. Συνένοχος ο φόβος που σπέρνει γύρω του η ατιμωρησία.
Η πολιτική εξουσία, άβουλη και μοιραία, παρακολουθεί και ακολουθεί, παραμυθιάζεται και υπνώττει ύπνον βαθύ και ένοχον.
Η ακρίδα που τρώει και πετάει, δεν βλέπει το πόδι που θα την πατήσει.
Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν, καταγράφουν και περιμένουν.
Τώρα αδιαφορεί για την αγανάκτηση που υποβόσκει, και αύριο θα εκλιπαρεί την ελπίδα που σήμερα υποφώσκει. 
Ο κύριος Υπουργός και η επικεφαλής γυμνή μετριότητα έχουν ημερομηνία λήξης, και «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω» γρήγορα θα στείλει τα αναλώσιμα τρωκτικά στη σιωπηλή και αμείλικτη νομοτέλεια.
Υπομονή και επιμονή.
Τα όπλα της λογικής απέναντι στο θράσος της χαμέρπειας.