"Επιγραμματικά:

Με αναθεωρητική Βουλή

• Η ιστορική παρακαταθήκη αποδεικνύει ότι το πολίτευμα του ελληνισμού, που οδήγησε στη συγκρότηση ισχυρού και ανεπτυγμένου κράτους, στηριζόταν στην ύπαρξη ενός κεντρικού πολιτειακού άρχοντα, με λειτουργία δημοκρατικών συλλογικών θεσμών. Στη σύγχρονη πραγματικότητα είναι επιβεβλημένη η θεμελίωση Προεδρικής Δημοκρατίας, με τετραετή θητεία, η οποία διακρίνει σαφώς την εκτελεστική από τη νομοθετική εξουσία. Η δε διοίκηση της χώρας από τον Πρόεδρο θα απορρέει από την απόλυτη πλειοψηφία των πολιτών.
• Θέσπιση σώματος Γερουσίας αποτελούμενου από πενήντα (50) Γερουσιαστές με πενταετή θητεία. Η εκλογή τους θα γίνεται ανά περιφερειακή διοίκηση, με δέκα (10) Γερουσιαστές από καθεμία εκ των πέντε (5) Περιφερειών. Η λειτουργία του πολιτεύματος θα αντλεί στοιχεία τόσο από τη δημοκρατική παρακαταθήκη του ελληνισμού όσο και από τη λειτουργία ευνομούμενων δημοκρατιών, όπως των ΗΠΑ και της Γαλλίας, με την αναγκαία προσαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα.
• Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και υπό τη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα, η χώρα οφείλει να αποκτήσει πολυκεντρική περιφερειακή διοίκηση. Προτείνεται η διαίρεσή της σε πέντε (5) γεωγραφικές ενότητες με Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση κυβερνητικού χαρακτήρα, οικονομικούς προϋπολογισμούς, Περιφερειακή Βουλή και διοικητική αυτοτέλεια. Οι Δήμοι θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν με ανθρωπογεωγραφικά κριτήρια και, ενδεχομένως, σε συνάφεια με μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες τόσο για την περιφερειακή όσο και για την κεντρική διοίκηση.

Με αναθεώρηση του Συντάγματος

• Βουλή εκατόν πενήντα (150) Βουλευτών με τετραετή θητεία στην κεντρική διοίκηση. Στις περιφερειακές κυβερνήσεις, Βουλή τριάντα (30) τοπικών Βουλευτών με πενταετή θητεία.
• Καθιέρωση ανώτατου ορίου δύο (2) θητειών για όλα τα αιρετά πρόσωπα που ασκούν εκτελεστική εξουσία (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, Υπουργοί).
• Συνταγματική κατοχύρωση της εσωκομματικής δημοκρατίας σε όλα τα πολιτικά κόμματα, τα οποία θα λειτουργούν ως φορείς δημοσίου δικαίου. Καθιέρωση εκλογικών διαδικασιών για τα κομματικά αξιώματα και συστηματικού οικονομικού ελέγχου.
• Λειτουργία της Βουλής, τόσο της κεντρικής όσο και των περιφερειακών, τρεις ημέρες εβδομαδιαίως, με δυνατότητα οι Βουλευτές να διατηρούν την επαγγελματική τους δραστηριότητα στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα. Θα υφίσταται αποζημίωση, που θα αντιστοιχεί στις ημέρες λειτουργίας της Βουλής και στα συναφή λειτουργικά έξοδα.
• Τα γραφεία Βουλευτών και Γερουσιαστών θα στεγάζονται σε δημόσιους χώρους (Δήμους, Περιφερειακές Ενότητες κ.ά.) με την αναγκαία διοικητική υποστήριξη.
• Να θεσμοθετηθεί Κυβέρνηση δώδεκα (12) Υπουργείων με είκοσι (20) μέλη. Το περιεχόμενο αδιαπραγμάτευτο για είκοσι (20) χρόνια. Η διάρθρωση και οι αρμοδιότητές τους να παραμείνουν σταθερές και αδιαπραγμάτευτες για είκοσι (20) έτη. Σε κάθε Υπουργείο να υπηρετούν Διοικητικοί Γενικοί Γραμματείς προερχόμενοι από τη Δημόσια Διοίκηση, με θεσμικό χαρακτήρα, κατά τη συνέχεια του κράτους.
• Μελέτη και σύσταση Διυπουργικών Οργανισμών για την αντιμετώπιση σύγχρονων πολυπαραγοντικών αναγκών της κοινωνίας και της πολιτείας (π.χ. Οργανισμός Τεχνολογικής Ανάπτυξης, Γεωργοδιατροφικός Οργανισμός, Οργανισμός Κατά των Εξαρτήσεων, Οργανισμός Οδικής Ασφάλειας κ.ά.).
• Εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας απευθείας από τον λαό, με πενταετή θητεία, και ανάθεση σε αυτόν της εποπτείας των Ενόπλων Δυνάμεων και του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων.
• Διαφύλαξη της ελληνικής γλώσσας ως προς το περιεχόμενο, την έννοια και το νόημά της, με στόχο την προστασία της δομής, του πλούτου και της ουσίας της από τη γλωσσική αλλοίωση και την υπεραπλούστευση.

Η παρούσα πρόταση δεν διεκδικεί το αλάθητο, αλλά φιλοδοξεί να συγκεράσει το δημοκρατικό πνεύμα του ελληνισμού με τις απαιτήσεις της σύγχρονης πραγματικότητας.  Η Πολιτική πρέπει να βρει την καθοδηγητική της υπόσταση και οι Πολιτικοί την ισοτιμία προς τους πολίτες. Οι κατατιθέμενες προτάσεις αποτελούν έναυσμα επικεντρωμένου και ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου. Η αναζήτηση δημοκρατικών θεσμών, δομών και λειτουργιών παραμένει ζητούμενο για μια συμμετοχική και δίκαιη δημοκρατία, με όρους αμεσότητας στη σύγχρονη εποχή και διοικητικής αποτελεσματικότητας. Η ιστορική παρακαταθήκη, η εμπειρία και η νέα πραγματικότητα οφείλουν να υπηρετηθούν προς όφελος του Έθνους, της Πατρίδας, της Πολιτείας και της Κοινωνίας."

Κωνσταντίνος Κιλτίδης,

Συντονιστής της ΠΡΩ.ΣΥ.Π.,

Ιατρός, π. Βουλευτής και Υφυπουργός

Την αποφράδα 23η Ιουνίου 1920 εισέβαλαν στο Φούλατζικ της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας οι τσέτες του Τζεμάλ Μπέη οι οποίοι αφού κατέσφαξαν όσους βρήκαν (περίπου 300 στον αριθμό) και βίασαν κορίτσια, κατέστρεψαν εκ θεμελίων το χωριό (αμιγώς ρωμέϊκο, 1.800 κατοίκων) βάζοντάς το φωτιά από άκρη σε άκρη.