Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020, 6:37:02 πμ
Τερζενίδης Κώστας

Τερζενίδης Κώστας

Του Κώστα Τερζενίδη

 

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα…».

Κοινότυπη πια η επισήμανση του Γερμανού φιλόσοφου Karl Marx, μόνο που όταν η ιστορία αφορά τεράστια προσφυγικά κύματα, ανοιχτές πληγές ολόκληρης της ανθρωπότητας, τότε δεν μιλάμε για φάρσα, αλλά για πολλαπλή τραγωδία. Τραγωδία στα χαλάσματα της Συρίας, στις κατεστραμμένες –με ευθύνη της Δύσης- χώρες της Αφρικής και της Ασίας, τραγωδία στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, τραγωδία στις πλατείες της Αθήνας, τραγωδία στα λασπωμένα χωράφια της Ειδομένης, τραγωδία στους αγκαθωτούς φράχτες της Ευρώπης!

Του Κώστα Τερζενίδη

 

Ζούμε σ’ έναν υπέροχο τόπο, σ’ έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, όπου «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Με τέτοια θαυμαστή επιμονή αντιστέκεται ο καιρός, και αδιαφορούν οι άνθρωποι. Αλλά προς Θεού, αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τότε αλίμονο στην πραγματικότητα. Είναι το μνημόνιο, ηλίθιε! κατά την προεκλογική ατάκα του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον: «It's economy stupid».
Και η καημένη η μάνα μου, χρειάστηκε να περάσει στα 87 της, να περάσουν και οι γιορτές και να συνειδητοποιήσει πως τελικά δεν της έδωσαν τη 13η σύνταξη που της είχαν υποσχεθεί. Και σαν μικρό παιδί το περίμενε αυτό το δώρο, για να το μοιράσει στα εγγόνια…

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015 21:51

Κλίνατε επί δεεεξιά!

Του Κώστα Τερζενίδη  

Και στην τρίτη εκλογική αναμέτρηση του σωτήριου τούτου έτους ηττήθηκε η Νέα Δημοκρατία, με παράλληλη στροφή του εκλογικού σώματος προς  τα δεξιά! Η αντίφαση των εκλογών: η Ν.Δ. έχασε και η δεξιά κέρδισε.
Δείτε για λίγο και πιο ψύχραιμα το εκλογικό αποτέλεσμα.

Του Κώστα Τερζενίδη 

Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι το γιατί και το πώς εμφανίζονται ως “διάττοντες αστέρες” κάποιοι …αστέρες της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης, που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους. Εμφανίζονται από το πουθενά λίγο πριν τις εκλογές και εξαφανίζονται αμέσως μετά, διεκδικώντας να γίνουν βουλευτές, δήμαρχοι ή δημοτικοί σύμβουλοι σ’ έναν τόπο που ούτε τον γνωρίζουν, δεν ξέρουν τους ανθρώπους του, μήτε και τα προβλήματά τους.

Του Κώστα Τερζενίδη

 

Πάνε κι έρχονται καράβια
φορτωμένα προσφυγιά…

Του Κώστα Τερζενίδη

Πάνε κι έρχονται καράβια
φορτωμένα προσφυγιά…

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015 19:47

Στα μονοπάτια της προσφυγιάς

Κείμενο: Κώστας Τερζενίδης - Φωτογραφίες: Νίκος Τερζενίδης

Δυο υπέροχα μαύρα μάτια, δυο τεράστια μαύρα μάτια, μια ολόκληρη ήπειρος, η Αφρική. Στέκουν εκεί, απέναντί σου, γεμάτα απορία και αγωνία, ξαφνιασμένα από έναν κόσμο άλλο, τόσο διαφορετικό. Ένα πλάσμα χαριτωμένο, γεμάτο φως και ομορφιά, κουρασμένο το δίχρονο κορμάκι του από μια πορεία χιλιάδων χιλιομέτρων. Από τη Σομαλία της Ανατολικής Αφρικής στα σύνορα της Ειδομένης, κάτω από τον καυτό ήλιο και με το ταξίδι να έχει ακόμη δρόμο πολύ.

Παρασκευή, 15 Μαϊος 2015 21:50

Ζήτω οι …φοροφυγάδες!

Του Κώστα Τερζενίδη

Να λοιπόν που η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησή μας τα πρώτα μέτρα που έφερε για ψήφιση στη Βουλή ήταν τα μέτρα στήριξης, διευκόλυνσης και απαλλαγής των φοροφυγάδων!
Με τη ρύθμιση των 100 δόσεων, που προβάλλεται ως ένα επαναστατικό και γνήσια αριστερό μέτρο, δεν είναι ότι διευκολύνεις τους μικρούς και αδύναμους να επιλύσουν τις όποιες διαφορές τους με το κράτος. Το πιο σημαντικό είναι η λογική που προβάλλεις στην κοινωνία.

Του Κώστα Τερζενίδη
Σχεδόν κάθε μέρα αυτό το κράτος προσπαθεί να επιβεβαιώσει την ανευθυνότητα και την επικινδυνότητά του στη (μη) λειτουργία του, και το κατορθώνει!
Μπορεί κανείς να φανταστεί πως πάνω από έναν κεντρικό αγωγό ύδρευσης, είναι δυνατό να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει κτηνοτροφική μονάδα; Κι όμως, στη χώρα αυτή κάναμε πράξη το σύνθημα του Γαλλικού Μάη του ’68, «η φαντασία στην εξουσία»!

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015 20:42

Οι φόβοι σου κι οι φόβοι μου...

Του Κώστα Τερζενίδη

Δεν μπορούσα να του πω τίποτα. Δεν προλάβαινα να του πω τίποτα. Τα έλεγε όλα μόνος του. Με θυμό, με οργή, με αγανάκτηση απέναντι σε όσα ζούσε, απέναντι σ’ αυτούς που χρόνια υποστήριζε και ακολουθούσε, απέναντι στον εαυτό του, που δεν τον αναγνώριζε.
Δεξιός από τα γεννοφάσκια του ο Θανάσης και τώρα βρέθηκε να ψηφίζει Αριστερά. Απογοητευμένη, πληγωμένη συνείδηση, μια ψυχή που θυμίζει Μάνο Λοΐζο: Σ’ ακολουθώ και ξέρω πως πονάω..!