Οι διαλέξεις αποτέλεσαν έναν χώρο ανταλλαγής γνώσεων, εμπειριών και καλών πρακτικών γύρω από το πως οργανώνεται η κοινωνική προστασία στην ελληνική πραγματικότητα και πώς οι πολιτικές ένταξης στις χώρες της Ευρώπης μπορούν να γίνουν πιο ουσιαστικές. Στην πρώτη διάλεξη, η συζήτηση επικεντρώθηκε στη χαρτογράφηση του Εθνικού Συστήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών στην Ελλάδα. Ο κ. Ιορδανίδης παρουσίασε τους φορείς και εξήγησε αναλυτικά τον τρόπο λειτουργίας τους. Ο ίδιος τόνισε πως είναι ιδιαίτερα σημαντικό το να μην περιορίζεται η έννοια της κοινωνικής πολιτικής στη λογική της «παροχής βοήθειας», αλλά να στοχεύει ουσιαστικά στην ενδυνάμωση και την κοινωνική ένταξη των πολιτών.
Το άτομο δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα προς διαχείριση, αλλά ως πρόσωπο με δυνατότητες, δικαιώματα και ανάγκη για συμμετοχή στην κοινότητα. Μέσα από παραδείγματα όπως οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, συζητήθηκε η μετάβαση από την ιδρυματική φροντίδα σε μοντέλα ζωής στην κοινότητα, όπου η υποστήριξη ενισχύει την αυτονομία, αντί να την περιορίζει.
Οι διαλέξεις της Επιμορφωτικής Κιλκίς προς τους εκπαιδευόμενους Erasmus+ εμπλουτίστηκαν μέσω των εκπαιδευτικών επισκέψεων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες. Ξεχωριστή εμπειρία ήταν η επίσκεψη στη Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης του Συλλόγου ΒηματίΖΩ, όπου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά καλές πρακτικές κοινωνικής φροντίδας και ένταξης, συνδέοντας τη θεωρητική γνώση με την καθημερινή εφαρμογή.
Όπως χαρακτηριστικά τονίστηκε κατά την ομιλία, «ο στόχος της κοινωνικής προστασίας δεν είναι απλώς να στηρίζει ανθρώπους σε στιγμές δυσκολίας, αλλά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να μπορούν να σταθούν ενεργά μέσα στην κοινότητα».
Στο πλαίσιο του προγράμματος, πραγματοποιήθηκε επίσης εκπαιδευτική επίσκεψη στο Πολύκαστρο και συγκεκριμένα στο Open Cultural Center (OCC), όπου οι συμμετέχοντες γνώρισαν δράσεις που απευθύνονται σε πρόσφυγες και μετανάστες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η πρωτοβουλία επαναχρησιμοποίησης και επισκευής ποδηλάτων από εθελοντές, τα οποία διατίθενται για την κάλυψη βασικών αναγκών μετακίνησης των ωφελούμενων, ενισχύοντας παράλληλα την αυτονομία και την καθημερινή τους πρόσβαση σε υπηρεσίες και δραστηριότητες.
Η παιδική προστασία βρέθηκε επίσης στο επίκεντρο του προγράμματος. Συζητήθηκε η ιστορική εξέλιξη του συστήματος, οι μορφές φροντίδας όπως η ιδρυματική φροντίδα, η αναδοχή και η υιοθεσία, αλλά και το τι σημαίνει για ένα παιδί να μεγαλώνει έξω από τη φυσική του οικογένεια. Η προστασία του παιδιού απαιτεί συνεργασία ανάμεσα σε κοινωνικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη, εκπαίδευση, υγεία και κοινότητα. Κάθε παιδί που απομακρύνεται από τη φυσική του οικογένεια δεν χρειάζεται μόνο προστασία· χρειάζεται σχέσεις εμπιστοσύνης, συναισθηματική ασφάλεια και πραγματικές ευκαιρίες να αναπτυχθεί και να ανήκει κάπου.
Για την Επιμορφωτική Κιλκίς, η φιλοξενία αυτής της κινητικότητας αποτέλεσε ευκαιρία για ουσιαστικό διάλογο. Μέσα από τη γνωριμία με το ελληνικό σύστημα κοινωνικής πολιτικής, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν εμπειρίες, να προβληματιστούν και να εξετάσουν πώς η κοινωνική ένταξη μπορεί να εφαρμοστεί έμπρακτα σε διαφορετικά κοινωνικά πλαίσια. Η κοινωνική ένταξη δεν αποτελεί μόνο πεδίο πολιτικής, αλλά καθημερινή πράξη ευθύνης, συνεργασίας και σεβασμού στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
