Στην ομιλία του προς τους μαθητές αναφέρθηκε στην οδική ασφάλεια, μεταδίδοντάς τους μηνύματα ζωής. Αναλυτικά το κείμενο του 1ου Γυμνασίου Κιλκίς για την επίσκεψη του κ. Αντωνίου:
Σήμερα, στο 1ο Γυμνάσιο Κιλκίς, είχαμε την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να υποδεχθούμε τον Δημήτρη Αντωνίου, συγγραφέα και άνθρωπο που έχει μετατρέψει μια βαθιά δοκιμασία ζωής σε δύναμη, φως και έμπνευση για χιλιάδες παιδιά σε όλη την Ελλάδα.
Ο Δημήτρης Αντωνίου, έπειτα από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα που άλλαξε ριζικά τη ζωή του, δεν επέλεξε να σταθεί στην απώλεια, αλλά στη δύναμη της ψυχής. Μέσα από τη δική του εμπειρία, κατάφερε να γίνει πιο δυνατός και να αφιερώσει τη ζωή και το έργο του στη μετάδοση μηνυμάτων ζωής, μαχητικότητας, αισιοδοξίας και ευθύνης.
Στη σημερινή του ομιλία, μίλησε στους μαθητές και τις μαθήτριές μας για την οδική ασφάλεια, όχι με φόβο ή αυστηρότητα, αλλά με χιούμορ, ειλικρίνεια και βαθιά ευαισθησία. Με τον αυθεντικό και ανθρώπινο τρόπο του, κατάφερε να αγγίξει όλους μας, μικρούς και μεγάλους, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον και αφήνοντας δυνατά μηνύματα που θα μας συνοδεύουν για καιρό.
Στο τέλος της ομιλίας, ο Δημήτρης προσέφερε σε κάθε παιδί που παρευρέθηκε το δεύτερο μέρος του κόμικ που έχει γράψει ο ίδιος, με τίτλο «Οδική Ανασφάλεια», ένα έργο που μιλά με απλό και άμεσο τρόπο για τη σημασία της πρόληψης, της υπευθυνότητας και της ζωής.
Η συγκίνηση κορυφώθηκε όταν η μαθήτριά μας Ασιγκίδου Έλενα του πρόσφερε ένα ποίημα γραμμένο ειδικά γι’ αυτόν, ως ένδειξη αγάπης, θαυμασμού και ευγνωμοσύνης για το έργο και το μήνυμά του. Παράλληλα, ο μαθητής μας Αλεξανδρίδης Νίκος δημιούργησε ένα γκράφιτι με τη φράση «C’est la vie», μια φράση-σύμβολο που συνοδεύει τον Δημήτρη σε όλη του τη διαδρομή.
Η ιστορία πίσω από αυτή τη φράση είναι βαθιά συγκινητική: μετά το ατύχημα, όταν η μητέρα του ρώτησε τον γιατρό πότε θα μπορέσει να περπατήσει ξανά, η απάντηση ήταν απλώς «C’est la vie». Ο Δημήτρης δεν την είδε ως παραίτηση, αλλά ως αποδοχή και δύναμη. Την έκανε τατουάζ, όπως και η παρέα του, και έτσι γεννήθηκε η «παρέα του C’est la vie» — μια παρέα ζωής, αποδοχής και αγώνα.
Οι υπόλοιποι μαθητές του σχολείου μας έγραψαν ο καθένας από μία ευχή με αισιόδοξη χροιά, γεμίζοντάς τον με λόγια καρδιάς, ενώ ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας του προσέφερε ως αναμνηστικό μια κούπα με τη χαρακτηριστική αυτή φράση, για να θυμάται τη σημερινή μας συνάντηση.
Σήμερα, στο 1ο Γυμνάσιο Κιλκίς, δεν παρακολουθήσαμε απλώς μια ομιλία. Ζήσαμε μια εμπειρία ζωής. Μάθαμε πως η δύναμη δεν είναι η απουσία δυσκολιών, αλλά η επιλογή να συνεχίζεις. Πως η ζωή, όσο απρόβλεπτη κι αν είναι, αξίζει να τη ζεις με θάρρος, χιούμορ και αγάπη.
Γιατί τελικά… C’est la vie.
Κι εμείς επιλέγουμε να την ζούμε με δύναμη, αποδοχή και ελπίδα.
