Γιατί η δημόσια εκπαίδευση εκπέμπει SOS – που δεν πρέπει και δεν μπορεί να χαθεί εν μέσω εξαγγελιών και των τυπικών ευχών, της πρώτης ημέρας της νέας σχολικής χρονιάς.
Τα σημερινά αδιέξοδα στο δημόσιο σχολείο δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Είναι το αποτύπωμα μιας πολιτικής που για χρόνια αντιμετωπίζει το σχολείο ως διοικητικό μηχανισμό κι όχι ως ζωντανό χώρο μάθησης και δημιουργίας.
Χρόνο με το χρόνο, η φθορά γίνεται κανονικότητα: το παιδαγωγικό έργο στενεύει κάτω από το βάρος της γραφειοκρατίας· οι εκπαιδευτικοί εξαντλούνται σε ένα περιβάλλον διαρκούς πίεσης και απαξίωσης· οι ελλείψεις σε ανθρώπινους και υλικούς πόρους μετατρέπουν την εκπαίδευση σε μηχανισμό αναπαραγωγής και διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων.
Έτσι το σχολείο αποδομείται αθόρυβα και χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και το ενδιαφέρον και την αγάπη των ίδιων των παιδιών.
Η έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν μπορεί να είναι η απλή επανεκκίνηση μιας γνώριμης «γκρίζας» καθημερινότητας, ένα ακόμα βήμα σε μια πορεία στασιμότητας και υποχώρησης.
Οφείλει να είναι, για κάθε μαθήτρια και κάθε μαθητή, μια αναζήτηση του καινούργιου, μια περιήγηση στη γνώση, μια άσκηση στην αποδοχή, τη συνεργασία και τη συνύπαρξη. Μια συλλογική πορεία που ανοίγει ορίζοντες αντί να αναπαράγει τα ίδια αδιέξοδα.
Χρειαζόμαστε –κόντρα στη σημερινή κυβερνητική αντίληψη– ένα δημόσιο σχολείο που δεν θα μετρά μόνο επιδόσεις, αλλά θα διαμορφώνει ανθρώπους. Ένα σχολείο ανθρωπιστικής παιδείας, αξιών και αρχών.
Στις μαθήτριες και στους μαθητές ευχόμαστε μια χρονιά χαράς και δημιουργίας. Να συναντήσουν ανθρώπους που θα τους εμπνεύσουν και να νιώσουν το σχολείο ως χώρο ελευθερίας, έκφρασης, μάθησης, ασφάλειας και προοπτικής.
Στις εκπαιδευτικούς ευχόμαστε δύναμη, αντοχή για μια δημιουργική χρονιά – με σεβασμό, εμπιστοσύνη, παιδαγωγική αυτονομία και στήριξη, όπως αξίζει στο λειτούργημά τους.
Και στους γονείς ευχόμαστε υπομονή, δύναμη και εμπιστοσύνη στη σχολική κοινότητα, στους εκπαιδευτικούς και, πάνω απ' όλα, στα ίδια τα παιδιά τους.
Καλή σχολική χρονιά σε όλες και σε όλους. Με ένα δημόσιο σχολείο αντάξιο των προσδοκιών και των δικαιωμάτων κάθε παιδιού.
