Η νοσταλγία αναδεικνύεται ως κεντρική θεματική στον σύγχρονο ευρωπαϊκό κινηματογράφο, με αφορμή το νέο έργο του Καβαλιώτη κινηματογραφιστή Τάσου Γιαπουτζή. Στην πρώτη του συγγραφική δουλειά, με τίτλο «Νοσταλγία και Μετατόπιση στον Σύγχρονο Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο», ο Γιαπουτζής εξετάζει τη νοσταλγία όχι μόνο ως συναισθηματική κατάσταση, αλλά και ως σύνθετη πολιτισμική κατηγορία.
Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο με καθεστώς ανοιχτής πρόσβασης, προσφέροντας τη δυνατότητα σε όλους να το μελετήσουν. Μέσα από τις θεματικές του ενότητες, αναλύει πώς ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος αποτυπώνει εμπειρίες εκτοπισμού και μετανάστευσης, επαναδιαπραγματεύοντας την αίσθηση του ανήκειν.
Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής παρουσίασης του βιβλίου, ο Γιαπουτζής τόνισε ότι η νοσταλγία και ο εκτοπισμός προσεγγίζονται ως έννοιες με πολιτική και ιστορική διάσταση. «Η νοσταλγία δεν είναι απλώς προσωπική εμπειρία, αλλά έχει ευρύτερες αισθητικές και πολιτικές προεκτάσεις», δήλωσε.
Η ανάλυσή του εστιάζει στο πώς ο σύγχρονος ευρωπαϊκός κινηματογράφος ενσωματώνει την εμπειρία του εκτοπισμού στη δομή του, καθιστώντας την νοσταλγία μια εμπειρία που βιώνεται από τους θεατές. Ο Γιαπουτζής υπογραμμίζει τη σχέση του κινηματογράφου με τον χρόνο και την απουσία, στοιχεία που τον καθιστούν κατάλληλο μέσο για την απόδοση της νοσταλγίας.
Το βιβλίο αναλύει έργα όπως το The Edge of Heaven του Fatih Akin και το Limbo του Ben Sharrock, προσφέροντας μια ευρεία χαρτογράφηση της σχέσης νοσταλγίας και εκτοπισμού στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.



