Η διαβούλευση με την τοπική κοινωνία φυσικά δεν έγινε γιατί πώς να πείσεις ότι σε κατοικημένες περιοχές, σε «ευαίσθητες» περιοχές προστασίας της βιοποικιλότητας (περιοχές Natura, Εθνικοί Δρυμοί, Εθνικά Πάρκα, καταφύγια άγριας ζωής) και σε εκτάσεις με υπόγειους και υπέργειους υδάτινους πόρους (5 ποταμούς, τη λίμνη των Ιωαννίνων και μικρότερες λίμνες) οι περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις είναι αμελητέες. Το κράτος, το υπουργείο περιβάλλοντος και η τοπική αυτοδιοικηση παραπληροφορούν συστηματικά και παρουσιάζουν το ξεπούλημα αυτό σαν ευκαιρία όπως οι αποικιοκράτες έδιναν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς πριν τους λεηλατήσουν.»
Τέλος απαιτούν, όπως λένε, την άμεση εγκατάλειψη των σχεδίων για την εκμετάλευση των υδρογονανθράκων σε χερσαία και θαλάσσια κοιτάσματα και εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των κατοίκων της Ηπείρου.
Πηγή: Το Βήμα
