Θα γινόταν 90 ετών στις 13 Ιουλίου», δήλωσε ο Ζαν Βέιλ, ο οποίος είναι δικηγόρος.
Φυσιογνωμία της γαλλικής πολιτικής ζωής, ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Σιμόν Βέιλ είχε επιζήσει των ναζιστικών στρατοπέδων του θανάτου, όπου είχε εκτοπιστεί όταν ήταν 16 ετών, και ενσάρκωνε επίσης για τους Γάλλους τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.
Η Σιμόν Βέιλ γεννήθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας στις 13 Ιουλίου 1927. Ηταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1979-1982) και υπουργός Υγείας σε κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Σιράκ (επί προεδρίας Ζισκάρ Ντ' Εστέν) και Μπαλαντίρ (επί προεδρίας Μιτεράν).Το 2008 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Η Σιμόν Βέιλ, πέρασε στην Iστορία ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά για το ριζοσπαστικό για την εποχή του νομοσχέδιο με το οποίο νομιμοποιούνταν στη Γαλλία η άμβλωση την δεκαετία του '70.
Το νομοσχέδιο της εβραϊκής καταγωγής υπουργού είχε προκαλέσει θύελλα αντιπαραθέσεων στη γαλλική Βουλή. Τελικά, έπειτα από τρεις ημέρες και δύο νύχτες συνεδριάσεων, η υπουργός Υγείας του πρωθυπουργού Ζακ Σιράκ θα καταφέρει στις 29 Νοεμβρίου του 1974 να επιβάλει τον νόμο, ο οποίος θα λάβει την ψήφο 284 βουλευτών, ενώ θα καταψηφιστεί από 189. Αν και ο νόμος δημοσιεύθηκε δύο μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1975, τελικά έμεινε στο συρτάρι για πέντε χρόνια και εγκρίθηκε τελεσίδικα τον Δεκέμβριο του 1979.
Φυσιογνωμία της γαλλικής πολιτικής ζωής, ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Σιμόν Βέιλ είχε επιζήσει των ναζιστικών στρατοπέδων του θανάτου, όπου είχε εκτοπιστεί όταν ήταν 16 ετών, και ενσάρκωνε επίσης για τους Γάλλους τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.
Η Σιμόν Βέιλ γεννήθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας στις 13 Ιουλίου 1927. Ηταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1979-1982) και υπουργός Υγείας σε κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Σιράκ (επί προεδρίας Ζισκάρ Ντ' Εστέν) και Μπαλαντίρ (επί προεδρίας Μιτεράν).Το 2008 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Η Σιμόν Βέιλ, πέρασε στην Iστορία ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά για το ριζοσπαστικό για την εποχή του νομοσχέδιο με το οποίο νομιμοποιούνταν στη Γαλλία η άμβλωση την δεκαετία του '70.
Το νομοσχέδιο της εβραϊκής καταγωγής υπουργού είχε προκαλέσει θύελλα αντιπαραθέσεων στη γαλλική Βουλή. Τελικά, έπειτα από τρεις ημέρες και δύο νύχτες συνεδριάσεων, η υπουργός Υγείας του πρωθυπουργού Ζακ Σιράκ θα καταφέρει στις 29 Νοεμβρίου του 1974 να επιβάλει τον νόμο, ο οποίος θα λάβει την ψήφο 284 βουλευτών, ενώ θα καταψηφιστεί από 189. Αν και ο νόμος δημοσιεύθηκε δύο μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1975, τελικά έμεινε στο συρτάρι για πέντε χρόνια και εγκρίθηκε τελεσίδικα τον Δεκέμβριο του 1979.
Πηγή: Το Βήμα



