Τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μάη δείχνουν ανατροπή του γνωστού πολιτικού σκηνικού εναλλαγής των δύο κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο στόχος που χρόνια είχαμε για τη μείωση των δυνάμεων του δικομματισμού φαίνεται ότι επιτυγχάνεται. Όμως οδεύουμε σε μία μεταβατική φάση. Το εκλογικό αποτέλεσμα ενισχύει την τάση αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, δε συνιστά ανατροπή πολιτικής. Θα επιχειρηθεί η δημιουργία ενός νέου πολιτικού σκηνικού με νέα σχήματα, νέα πρόσωπα κεντροδεξιάς κατεύθυνσης ή με επίκεντρο μια νέα σοσιαλδημοκρατία με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, για να προληφθεί ο ανερχόμενος λαϊκός ριζοσπαστισμός που θα οδηγήσει τα πράγματα προς μία πραγματική ανατροπή προς όφελος του λαού. Ο λαός να μην παραπλανηθεί από τη μεταμφίεση του πολιτικού συστήματος. χρειάζεται λαϊκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα με τη μαζική οργάνωση και πάλη στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, παντού. Καμιά αναμονή μπροστά σ' αυτές τις διεργασίες..
Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για την πάλη υπέρ της εργατικής λαϊκής εξουσίας θα βρεθεί στο επίκεντρο το επόμενο διάστημα στο λαό, καθώς θα γίνεται όλο και πιο καθαρή η διαφορά κυβέρνησης και πραγματικής λαϊκής εξουσίας, όπως και η συνολική πρόταση για τα άμεσα ζητήματα της λαϊκής επιβίωσης και για την εργατική λαϊκή εξουσία. Από την άποψη αυτή η πολιτική εκλογική δράση του ΚΚΕ σε αρμονία με τη στρατηγική του, ως όφειλε, αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τα επόμενα χρόνια.
Μετά τις εκλογές επιχειρήθηκε να αναγκαστεί το ΚΚΕ να συμμετάσχει σε μια «αριστερή» κυβέρνηση. Τους το λέμε καθαρά.
Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να στηρίξει οποιασδήποτε σύνθεσης κυβέρνηση προκύψει. Για να γίνει δεκτή η συμμετοχή του δεν απαιτείται απλώς το Κόμμα να κάνει μια μικρή υποχώρηση, αλλά να αναποδογυρίσει το Πρόγραμμα και την πολιτική του, να κάνει απαράδεκτους συμβιβασμούς για το σήμερα και το αύριο των λαϊκών συμφερόντων. ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤOΙΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ. Τέτοια κόμματα έχει πολλά, δε χρειάζεται ακόμη ένα.
Το πρόγραμμα του ΚΚΕ δεν διαμορφώνεται προεκλογικά ή μετεκλογικά. Εγκρίνεται και ψηφίζεται απ’ τα Συνέδριά του με διαδικασίες που πολλές φορές είναι επίπονες , βασανιστικές. Το πρόγραμμα που ισχύει σήμερα, ψηφίστηκε από το 15ο Συνέδριο και συμπληρώθηκε από τα 16ο, 17ο και 18ο Συνέδρια σύμφωνα με τις εξελίξεις. Το ΚΚΕ λοιπόν δεν πετάει στο καλάθι των αχρήστων το πρόγραμμά του. Πόσο μάλλον που οι θέσεις του επιβεβαιώνονται από την ίδια την ζωή την πορεία των πραγμάτων, όπως η σταθερή θέση μας για την ΕΟΚ και την μετέπειτα ΕΕ. Δεν χαιρόμαστε γι αυτό γιατί υποφέρει ο λαός αλλά όπως και να το κάνουμε δικαιωθήκαμε απόλυτα.
Το ΚΚΕ είναι γνωστό ότι καλεί το λαό με τους δικούς του όρους να οργανώσει την πάλη του και με δική του πρωτοβουλία να βγάλει ο ίδιος την Ελλάδα από την ΕΕ. Θα προχωρήσει έτσι μπροστά με δικό του σχεδιασμό και στόχο, πράγμα που είναι τελείως διαφορετικό από το να τη βγάλουν οι άλλοι από την ΕΕ. Γιατί λύση υπέρ του λαού σημαίνει: Αποδέσμευση από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους».
Το πραγματικό πρόβλημα των εργατών, όλων των λαϊκών στρωμάτων, είναι η καπιταλιστική πραγματικότητα, για την οποία έφεραν το μνημόνιο να λύσει το πρόβλημά της (την κρίση), είναι οι τσακισμένοι μισθοί τους και η άγρια φορολογία, είναι η ανεργία, είναι οι τρομακτικές επιπτώσεις από τις περικοπές στην Υγεία και την Πρόνοια. Πραγματικό πρόβλημα είναι το δια ταύτα που τα δένει όλα: Για να αυξάνουν τα κέρδη των καπιταλιστών η ζωή των εργατών στο σύνολό της γίνεται όλο και πιο αβάσταχτη.
Για την πραγματική ζωή των ανθρώπων και την αιτία του βασάνου τους οι δυνάμεις που υπερασπίζουν την ΕΕ κάνουν γαργάρα.
Αυτοί που μιλάνε ότι η κατάργηση των μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων δεν απαιτεί σύγκρουση με την ΕΕ και μπορεί να επιτευχθεί μέσα στη λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας εμπαίζουν με τον πιο αισχρό τρόπο τον λαό. Αυτοί που παρουσιάζουν το αποτέλεσμα σαν μια πρώτη νίκη, ότι τα μονοπώλια φοβήθηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι ο καπιταλισμός «το ξανασκέφτεται» και η Μέρκελ «κλάνει μέντες», κάνουν συνειδητό πολιτικαντισμό και υποκρίνονται ανερυθρίαστα.
Το σύστημα το μόνο που φοβάται είναι η οργανωμένη λαική πάλη μέσα από δυνατά ταξικά συνδικάτα και κινήματα στην οποία πάλη, όπως πάντα, θα παίζει σημαντικό ρόλο, θα είναι μπροστά και δίπλα ένα δυνατό και αταλάντευτο ΚΚΕ. Αυτό δείχνει η ιστορία.
Σ' αυτήν την πραγματική ζωή αναφέρεται το ΚΚΕ διακηρύσσοντας «καμιά ανοχή στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, δίνουμε τα πάντα για την ανατροπή της» και παράλληλα καλεί στην πιο πλατιά λαϊκή συσπείρωση, με στόχο την εξάλειψη των αιτιών που οδηγούν στη βαρβαρότητα.
Η εκλογική μάχη που έχουμε μπροστά, παρά τους φαινομενικά αρνητικούς συσχετισμούς, είναι ένα πεδίο που από καλύτερες θέσεις θα τη δώσουμε. Γιατί, ήδη οι απατεωνιές της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης έχουν αποκαλυφθεί. Γιατί τώρα πια έχει γίνει απόλυτα καθαρό πως όλοι αυτοί που στοιχήθηκαν χτες σαν «μνημονιακοί» ή «αντιμνημονιακοί» και σήμερα στοιχίζονται σαν «δεξιοί» ή «αριστεροί», δεν είναι τίποτα άλλο από μια ομάδα που παλεύει για να κρατήσει την εργατική τάξη καθηλωμένη, μια ομάδα η οποία με τις παραλλαγές της (που αντιστοιχούν ενδεχομένως και σε διαφορετικά συμφέροντα αυτής ή της άλλης ομάδας συμφερόντων της αστικής τάξης) επιδιώκει να διασφαλίσει τα κέρδη των καπιταλιστών.
Πάμε μπροστά. Η επόμενη μέρα των εκλογών απαιτεί ένα ισχυρότερο - και εκλογικά - ΚΚΕ. Ενα ΚΚΕ που, όμως, για χάρη των εκλογικών ποσοστών δε κοροϊδεύει τους ανθρώπους της δουλειάς και ευθέως διακηρύσσει «χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς». Ενα ΚΚΕ που αντλεί δύναμη από την ίδια τη δύναμη των αγωνιζόμενων εργατών και ανατροφοδοτεί με αυτή του τη δύναμη την πάλη των εργατών.
