Ο κ. Γεωργαντάς είπε:
Κύριοι συνάδελφοι, αυτό που χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια απόλυτη συνέπεια σε όλο τον προγραμματικό του λόγο από το 2012 και εντεύθεν σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την άσκηση των επιμέρους πολιτικών και τη διακυβέρνηση της χώρας, πλην των ζητημάτων της οικονομίας. Σε όλα τα άλλα εγώ –είναι η αλήθεια και πρέπει να το παραδεχτώ- διαβλέπω και διακριβώνω μια απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων.
Για να γίνω πιο σαφής, θα σας διαβάσω τρεις σειρές μόνο από το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ του 2012 για τη μετανάστευση. «Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ο συνοριοφύλακας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνη ρεαλιστική και ανθρωπιστική λύση είναι να επιτραπεί να συνεχίσουν το ταξίδι τους όσοι το επιθυμούν, καθώς και ισότιμη ένταξη, νομιμοποίηση όσων ζουν και εργάζονται εδώ. Επιδιώκουμε να δημιουργηθούν ανοιχτοί χώροι φιλοξενίας των προσφύγων, με υπηρεσίες κοινωνικής και νομικής προστασίας αντί για στρατόπεδα συγκέντρωσης που ετοιμάζονται.». Απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων! Αυτό ήθελε για τη μεταναστευτική πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι που βιώνουμε και  πληρώνουμε σήμερα!
Κύριοι συνάδελφοι, η Ειδομένη Κιλκίς εξελίσσεται σε ένα σύμβολο αυτό το διάστημα. Δυστυχώς, δεν είναι μόνο ένα σύμβολο για τον εγκλωβισμό ανθρώπινων ψυχών. Είναι ένα σύμβολο ανευθυνότητας, προχειρότητας και αυτοεγκλωβισμού της Κυβέρνησης σε πολιτικές και πρακτικές οι οποίες καταντούν επικίνδυνες για τη χώρα.
Όταν η ιδεοληψία που σας προανέφερα, είναι το κυρίαρχο στοιχείο στη μεταναστευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, όταν αναγκαζόμαστε να συρθούμε πλέον πίσω από τις επίσημες απειλές για αποβολή μας από τη Σένγκεν, τότε αρχίζει πλέον η αναδίπλωση των κυβερνητικών αξιωματούχων. Θα ήθελα, όμως, μόνο ένα πράγμα: Αυτή η αναδίπλωση να είναι γρήγορη και σύντομη, όχι όπως έγινε με τα οικονομικά ζητήματά μας με τους εταίρους.
Όσο καθυστερούμε να έχουμε μια ρεαλιστική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ζημιά για τη χώρα. Όσο αργούμε να προσαρμοστούμε και να συνεργαστούμε με τους εταίρους έτσι ώστε να γίνει ο διαχωρισμός που πρέπει να γίνει ανάμεσα στους οικονομικούς μετανάστες και στους πρόσφυγες, όσο δεν προσφέρουμε τις υπηρεσίες που μας ζητούνται, τόσο η Ελλάδα κινδυνεύει για μία ζημία η οποία θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τον οικονομικό κίνδυνο ο οποίος υπήρχε. Γιατί η ζημία δεν θα είναι μόνο οικονομική, αλλά μπορεί να έχει και συνέπειες για την ίδια την εθνική μας υπόσταση! Αυτόν τον κίνδυνο δεν τον έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα όσοι έχουν την ευθύνη διαχείρισης του πολύ σοβαρού αυτού ζητήματος.
 Άκουσα τον Αναπληρωτή Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, τον κ. Μουζάλα, να λέει χθες απ’ αυτό εδώ το Βήμα, ότι πρέπει στην Ειδομένη –επιτέλους, λέω εγώ- να δώσουμε μια λύση. Η λύση αυτή, βεβαίως, δεν θα είναι μια απλή εκδρομή φοιτητών Κολεγίου στο δάσος. Συμφωνώ απολύτως. Δεν θα είναι έτσι, όπως έχει εγκλωβιστεί σε αυτή την ιδεοληψία ο ΣΥΡΙΖΑ και στην κατάσταση που είναι τεταμένη και οξυμένη αυτή τη στιγμή στην Ειδομένη.
Συνήθως, όμως, αυτό το σκηνικό, όπως το περιέγραψε ο Υπουργός Μεταναστευτική Πολιτικής, δηλαδή του δάσους με τους φοιτητές οι οποίοι κάνουν εκδρομή, είναι ένα σκηνικό που συνηθίζεται και σε θρίλερ. Είναι ένα σκηνικό όπου πετάγονται δράκοι και δολοφόνοι μέσα από σκιές. Αυτός ο πολύ σοβαρός κίνδυνος –που θέλω να πιστεύω ότι από χθες άρχισαν να τον καταλαβαίνουν οι αξιωματούχοι που έχουν την ευθύνη διαχείρισης αυτού του ζητήματος- είναι ο μέγιστος αυτή τη στιγμή για τη χώρα.
Γιατί –ξέρετε- οι εταίροι ήρθαν σε μια συνεννόηση, έβαλαν πλάτη στα οικονομικά ζητήματα της χώρας. Αυτά, όμως, τα ζητήματα τώρα, στα οποία ζητάνε τη συναίνεση και τη συνεννόηση μαζί μας, είναι ζητήματα στα οποία έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε όλες τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη κρισιμότητα λόγω των τελευταίων εξελίξεων με την τρομοκρατία. Και βλέπουν ότι μία χώρα όχι δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της, αλλά αρνείται να το επιχειρήσει και αρνείται να κάνει τον αναγκαίο διαχωρισμό, έναν διαχωρισμό που απ’ αυτό το Βήμα παραδέχθηκε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο κ. Ολάντ, ότι πρέπει να γίνει. Αυτός ο διαχωρισμός, λοιπόν –και η Νέα Δημοκρατία το λέει εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά ουδέποτε το κατάλαβαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ- είναι αναγκαίος να γίνει όχι σήμερα, αλλά χθες!
Ελπίζω στις 17 Δεκεμβρίου να μην έχουμε καμιά άσχημη εξέλιξη για την παρουσία και τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Σένγκεν. Θα είναι το ίδιο καταστροφική και σε ηθικό και σε ουσιαστικό επίπεδο με τον κίνδυνο που υπήρχε από τα οικονομικά προβλήματά μας.
Θα ήθελα να πω μια τελευταία κουβέντα σε σχέση με το πολυσυζητούμενο θέμα της συναίνεσης. Ποια συναίνεση και με ποιους; Ποια συνεννόηση και με ποιους; Δυόμισι χρόνια στην προηγούμενη διακυβέρνηση μόνο σε ένα ζήτημα συναίνεσε ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί μας, μάλλον σε ένα ζήτημα συναινέσαμε όλοι, αναγκαστικά εμείς. Ήταν το ζήτημα για τη διάταξη που αφορούσε τον Ρωμανό και τις εκπαιδευτικές του άδειες. Μόνο αυτό βρήκε δυόμισι χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ για να συμφωνήσει και σε οποιαδήποτε άλλη νομοθετική πρωτοβουλία ήταν αρνητικός.
Νομίζω, λοιπόν, ότι κακώς αναφερόμαστε σε αυτό το ζήτημα εδώ μέσα. Από όλες τις πτέρυγες της Βουλής αυτή η κουβέντα δεν μπορεί να γίνει με αυτήν την Κυβέρνηση, με αυτές τις ιδεοληψίες.