Η σύσκεψη γίνεται «για να οργανώσουμε τον κοινό μας βηματισμό μπροστά στη συγκέντρωση της 28ης Φλεβάρη, το Σάββατο στις 12μμ στην Πλατεία Ειρήνης Κιλκίς.
Στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη και το θάνατο 57 συνανθρώπων μας, δεν είναι μία απλή επέτειος, αλλά συνέχεια του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει καθημερινά τις ζωές μας για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων. Συνέχεια των συγκλονιστικών απεργιακών συγκεντρώσεων, των μεγαλύτερων τις τελευταίες δεκαετίες στη Θεσσαλονίκη.
Μετά από 3 χρόνια, οι αιτίες που επέτρεψαν 2 τρένα να κινούνται για 12 λεπτά στις ίδιες ράγες είναι εδώ. Είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κράτος και οι κυβερνήσεις, τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους. Με άλλα λόγια, είναι το σύστημα, που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή - όπως έγινε στα Τέμπη, όπως γίνεται κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς.
ΚΕΡΔΗ ΒΟΥΤΗΓΜΕΝΑ ΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟ ΑΙΜΑ!
Μόνο το 2025 σε όλη τη χώρα 201 εργάτες και εργάτριες έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς, χιλιάδες σακατεύονται. Πριν λίγες μέρες, από τύχη δεν είχαμε θύματα σε πολύ σοβαρό ατύχημα στην ΕΥΑΘ. Τα εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται "ατυχήματα", δεν είναι ούτε μεμονωμένα περιστατικά, ούτε φταίει «η κακιά η ώρα», όπως προσπαθούν να τα παρουσιάσουν τα επιτελεία κυβέρνησης και εργοδοσίας.
Για μήνες μύριζε η διαρροή εύφλεκτων αερίων στη βιομηχανία «Βιολάντα», αλλά δεν πάρθηκε κανένα μέτρο που θα έκοβε από τα κέρδη της εργοδοσίας, γιατί θα έπρεπε να σταματήσει η παραγωγή. Τόσο κοστολόγησε τη ζωή των 5 εργατριών μανάδων, και η εργοδοσία και το κράτος της. Αυτό είναι το «επιχειρηματικό θαύμα», «πρότυπο επιτυχίας»,
«επενδυτικός πνεύμονας», όπως παρουσιάζονταν η επιχείρηση από όσους μιλάνε για
«ανάπτυξη για όλους». Η ίδια επιχείρηση, όμως, μαζί με πολλές άλλες, πρωτοστατούσαν για τη γρήγορη εφαρμογή της 13ωρης εργασίας. Οι επενδύσεις αφορούσαν το πιο γρήγορο κέρδος και όχι την πιο ασφαλή εργασία.
Αυτή είναι η πολιτική που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή μπροστά στα κέρδη τους:
Με τους σιδηρόδρομους καρμανιόλα, ακολουθώντας τη ευρωπαϊκή στρατηγική της ''απελευθέρωσης''. Κράτος και μονοπωλιακοί όμιλοι είναι συνέταιροι στην εκμετάλλευση και συνένοχοι στη συγκάλυψη. Η ίδια λογική διαπερνά τους σιδηροδρόμους σε όλη την Ευρώπη, με νέα Τέμπη, όπως πρόσφατα σε Ισπανία και Ρουμανία. Μαζί με τα "Τέμπη του αέρα" που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλακ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα.
Με τη μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες, σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ. Με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.
Με την ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά. Με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σα βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
Με τους δήθεν "θεσμούς" της "δημοκρατίας" των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά τα δικαιώματα της μεγάλης εργατικής-λαϊκής πλειοψηφίας. Γι' αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα για αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί..
Καμιά εμπιστοσύνη στην εγκληματική πολιτική και σε όσους την υπηρετούν, που παίζει τη ζωή μας κορώνα-γράμματα!
Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν.
Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.
ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/02 ΣΤΙΣ 12μμ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΙΛΚΙΣ.
