ς με κοντή μνήμη. Κάποτε με μνήμη επιλεκτική. Και σίγουρα είμαστε ένας λαός που δεν γνωρίζει, δεν θέλει και συχνά αρνείται την ιστορία. Λειτουργούμε συναισθηματικά ως προς το παρελθόν κι αυτό φαίνεται πως για κάποιους είναι αρκετό ώστε να ορίζουν αυτοί οι ίδιοι τον εαυτό τους θεματοφύλακα των «ιερών και όσιων» του έθνους.Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που φτάσαμε να είμαστε ένας λαός «δήθεν». Και ένας τέτοιος λαός είναι το εύκολο θύμα δήθεν πολιτικών, ανδρών και γυναικών, που με δήθεν πολιτικές τον πηγαινοφέρνουν στις ατραπούς της ζωής και της ιστορίας περιμένοντας κάποια λύση. Mία αλλαγή που ποτέ δεν έρχεται γιατί ποτέ κανείς δεν θέλησε να τη φέρει. Μια αλλαγή που ίσως δεν θέλει καν σημαντικό τμήμα του λαού. Το ξεβόλεμα είναι υπόθεση οδυνηρή, δεν είναι; Γι αυτό και δεν έχει νόημα ο Σαμαράς σήμερα –άλλοι χτες ή αύριο- να ομνύει σε ένα λαό που «δεν θα αφήσει κανέναν να περάσει τα διόδια της ιστορίας με πλαστά χαρτιά». Ωστόσο γνωρίζει ή θα έπρεπε να γνωρίζει ότι στον τόπο αυτό και για όλο τον 20ο αιώνα σταθεροί θριαμβευτές δεν υπήρξαν οι αυθεντικοί, οι γνήσιοι, οι ικανοί και διορατικοί, αλλά εκείνοι που έκρυβαν- με τη βοήθεια του λαού ενίοτε- πλαστά χαρτιά στη βαλίτσα τους. Το επεισοδιακό πέρασμα του Ελευθέριου Βενιζέλου από την ελληνική πολιτική ζωή και ιστορία αυτό δεν αποδεικνύει; Οι δοσίλογοι σε θέσεις κλειδιά στον κρατικό μηχανισμό, οι δοσίλογοι βουλευτές της Ελληνικής Βουλής μετά τον εμφύλιο τί χαρτιά διέθεταν; Ο κάθε Σαμαράς οφείλει να γνωρίζει ότι δεν μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Όπως δεν μιλάνε για μισθό 1200 Ευρώ στο σπίτι του άνεργου και πεινασμένου. Αρκετά με την κοντή μνήμη που δίνει ώθηση στις δεξιόστροφες κορώνες για να καλυφθεί το αμαρτωλό παρελθόν και η απουσία σύγχρονου πολιτικού λόγου και λογικής από την πλευρά της Ν.Δ. Αρκετά με την επιλεκτική μνήμη που εντείνει αριστερόστροφες κραυγές προκειμένου να συγκαλύψει ΣΥΡΙΖΙΚΕΣ ανευθυνότητες του παρόντος και να συσκοτίσει πραγματικές προθέσεις και ενέργειες για το δύσκολο αύριο. Εκείνο νομίζω που πρέπει να μας απασχολεί είναι ένας σημερινός προοδευτικός λόγος που οφείλει να στηρίζεται στην Ελληνική πραγματικότητα του σήμερα χωρίς να αγνοεί την εκτός Ελλάδας πραγματικότητα, αφού τίποτα πια δεν λειτουργεί ξεχωριστά και αδιαπραγμάτευτα. Ένας πολιτικός λόγος αυθεντικά προοδευτικός, άρα αναγκαστικά δυσάρεστος για τον λάθος τρόπο που ως κοινωνία λειτουργούμε. Να μην ξεχνιόμαστε, με πλαστά χαρτιά ,μας ήρθε και ο δήθεν σοσιαλισμός του ΠΑΣΟΚ, που έδινε φανερά αυξήσεις στους μισθούς και κρυφά επιπλέον επιδόματα στις συντεχνίες- μέσα στα οποία επιδόματα και τις συντεχνίες εφθάρη, διεφθάρη και ακυρώθηκε η έννοια και η λειτουργία του συνδικαλισμού. Πολιτικοί με πλαστά χαρτιά γράφηκαν στην ιστορία επειδή διόγκωσαν το δημόσιο έξω από κάθε λογική- 600χιλιάδες οι δημόσιοι υπάλληλοι στη Γαλλία των 60 εκατομμυρίων -700 χιλιάδες οι δικοί μας συν 300 χιλιάδες οι των ΔΕΚΟ, με καθεστώς δημοσίου στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων. Συν τις 100 χιλιάδες που θέλει να προσθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ με βάση το πρόγραμμά του που ήταν αναρτημένο στο διαδίκτυο ακόμα και μετά τις εκλογές τις 6ης Μαΐου. Αλλά αυτό λένε ήταν το πρόγραμμα του 2009. Δηλαδή κατέβηκαν στις εκλογές του 2012 με πρόγραμμα που στελέχη και υποψήφιοι γνώριζαν ότι δεν ίσχυε πια. Και οι άλλοι, οι ψηφοφόροι; Να σκεφτούμε ότι για τον υπόλοιπο κόσμο ισχύει το bon pour l’orient; Ας περιμένουμε λοιπόν το νέο πρόγραμμα. Εκεί θα διαβλέψουμε ενδεχομένως την ειλικρίνεια των προθέσεων, τη δυνατότητα υλοποίησης των προτάσεων του-όχι τις λαϊκίστικες κορώνες. Μία πολιτική με αυθεντικά προοδευτικό περιεχόμενο οφείλει να διαθέτει τολμηρή πολιτική σκέψη με σαφήνεια διατυπωμένη. Υπευθυνότητα στην πολιτική συμπεριφορά, όχι καφενόβιες μαγκιές και λαϊκίστικες εξάρσεις. Υλοποιήσιμες πολιτικές προτάσεις. Όχι κοντόφθαλμους πολιτικαντισμούς. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με τεράστιες δυνατότητες, ας βοηθήσουμε να μην την καταστρέψουν.
