Στην έκθεση φωτογραφίας «Καθρεφτίσματα» που παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη, συμμετέχει με δύο φωτογραφίες από την Πικρολίμνη Κιλκίς, μεταφέροντας κομμάτια του τόπου της σε μια διοργάνωση με διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.
Για τη Βούλα Τσαγανού, η φωτογραφία δεν είναι απλώς μια καταγραφή εικόνων. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος παρατήρησης του κόσμου και μια ήσυχη συνομιλία με τον τόπο. Μέσα από τη δουλειά της αναδεικνύει μια βαθιά ανθρώπινη πλευρά του Κιλκίς, δίνοντας αξία στις εικόνες που συνθέτουν την αυθεντική του ομορφιά, ενώ ένα αγαπημένο φόντο των εικόνων της είναι το Πάικο, που συχνά στέκεται διακριτικά πίσω από τις συνθέσεις της και αναδεικνύει την ομορφιά της περιοχής.
Με αφορμή τη συμμετοχή της στην έκθεση, μιλήσαμε με τη Βούλα Τσαγανού για τη σχέση της με τη φωτογραφία και την συμμετοχή της στην έκθεση «Καθρεφτίσματα».
Συνέντευξη Ιωάννα Παγλαρίδου.
1. Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη φωτογραφία; Ήταν κάτι που αγαπούσες από μικρή ή προέκυψε αργότερα στη ζωή σου;
Η σχέση μου με τη φωτογραφία ξεκίνησε από τα εφηβικά μου χρόνια. Ήταν ένας τρόπος να κρατάω στιγμές, να δίνω σημασία σε πράγματα που οι άλλοι προσπερνούσαν. Μεγαλώνοντας, αυτή η ανάγκη δεν έφυγε· αντίθετα έγινε πιο συνειδητή, πιο βαθιά. Η φωτογραφία για μένα δεν είναι απλώς εικόνα, είναι μνήμη και συναίσθημα μαζί.
2. Στην έκθεση «Καθρεφτίσματα» συμμετέχεις με φωτογραφίες από την Πικρολίμνη Κιλκίς. Τι σε εμπνέει σε αυτό το τοπίο;
Η Πικρολίμνη έχει κάτι μοναδικό. Είναι ένα τοπίο λιτό αλλά ταυτόχρονα γεμάτο χαρακτήρα. Τα χρώματα, οι υφές, η ηρεμία της… όλα αλλάζουν ανάλογα με το φως. Με εμπνέει αυτή η απλότητα που κρύβει ένταση. Είναι σαν ένας καθρέφτης που σου επιστρέφει κάτι από μέσα σου.
3. Θα ήθελες μέσα από τις εικόνες σου να γνωρίσει περισσότερος κόσμος το Κιλκίς; Πιστεύεις ότι το Κιλκίς κρύβει εικόνες που ίσως δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμη;
Φυσικά. Το Κιλκίς έχει μια ήσυχη ομορφιά που δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά. Κρύβει εικόνες αυθεντικές, ανεπιτήδευτες. Πιστεύω πως υπάρχουν ακόμα πολλές γωνιές που περιμένουν να τις δούμε αλλιώς, να τους δώσουμε χρόνο και προσοχή.
4. Πιστεύεις ότι η φωτογραφία μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε έναν τόπο ή μια καθημερινή στιγμή;
Ναι, απόλυτα. Η φωτογραφία μπορεί να σταματήσει τον χρόνο και να σε κάνει να δεις κάτι που πριν θεωρούσες δεδομένο. Μπορεί να αναδείξει το απλό και να το κάνει σημαντικό. Είναι ένας άλλος τρόπος να μάθεις να παρατηρείς.
5. Πώς ένιωσες βλέποντας τα έργα σου να εκτίθενται ανάμεσα σε τόσες διαφορετικές ματιές στη Θεσσαλονίκη;
Ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία. Χαρά, συγκίνηση αλλά και μια αίσθηση ευθύνης. Όταν βλέπεις τη δουλειά σου δίπλα σε άλλους δημιουργούς, καταλαβαίνεις ότι είσαι μέρος μιας μεγαλύτερης αφήγησης. Και αυτό είναι όμορφο.
6. Ποιο είναι το πιο δύσκολο αλλά και το πιο όμορφο κομμάτι της φωτογραφικής δημιουργίας;
Το πιο δύσκολο είναι να αποτυπώσεις αυτό που πραγματικά νιώθεις, όχι απλώς αυτό που βλέπεις. Το πιο όμορφο είναι όταν το καταφέρνεις, έστω και για μια στιγμή. Όταν μια φωτογραφία “μιλάει” χωρίς λόγια.
7. Υπάρχουν φωτογράφοι ή καλλιτέχνες που έχουν επηρεάσει τη ματιά σου;
Έχω επηρεαστεί από πολλούς, αλλά περισσότερο με επηρεάζουν οι ίδιες οι στιγμές και το φως. Προσπαθώ να κρατάω τη ματιά μου προσωπική, να εξελίσσεται μέσα από αυτά που ζω και βλέπω.
8. Αν το Κιλκίς ήταν μία φωτογραφία, πώς θα ήταν;
Θα ήταν μια ήσυχη εικόνα, ίσως με απαλό φως, χωρίς φασαρία. Μια φωτογραφία που δεν σε εντυπωσιάζει αμέσως, αλλά σε κρατάει όσο την κοιτάς. Με λεπτομέρειες που αποκαλύπτονται σιγά σιγά.
Η έκθεση φωτογραφίας θα συνεχιστεί μέχρι και την Τρίτη 12 Μαΐου και ώρες 20:00 με 22:00
Out of focus - Αγνώστου Στρατιώτου 3 - Θεσσαλονίκη
