Επιδιώξαμε να συναντήσουμε το νέο Μητροπολίτη Κιλκίς, τον κ. Βαρθολομαίο να τοn γνωρίσουμε, να τον γνωρίσετε, ευχαριστούμε για την αποδοχή της πρόσκλησης και για τη φιλοξενία, καθώς η συνέντευξη δόθηκε στο Μητροπολιτικό Μέγαρο.
- Σεβασμιώτατε, Θεσσαλονικεύς και νέος. Δεν συνηθίσαμε να έχουμε στο Κιλκίς νέο Ιεράρχη…
Βαρθολομαίος: Ναι Θεσσαλονικεύς. Και όσο για το νέος μάλλον μεσήλικας είμαι, 53 ετών. Εξάλλου κι όλοι οι γηραιότεροι κάποτε ήσαν νέοι.
- Πως στραφήκατε στην ιεροσύνη;
Ο κάθε άνθρωπος ψάχνει να βρει τι είναι εκείνο που γεμίζει τη ζωή του. Να δαπανά τον χρόνο του σε κάτι που τον ικανοποιεί. Θεωρώ ότι αυτό ο Θεός μου το επέτρεψε μέσα στις πολλές επιλογές που ανοίχτηκαν στο μέλλον μου, είχα ένα κρυφό πόθο την ιεροσύνη. Αυτό έγινε εφικτό όταν ήμουν 23 ετών, συμπληρώνων 30 χρόνια ιεροσύνης, και με τη χάρη του Θεό νοιώθω μια πληρότητα. Έχει μια πολλαπλή δράση να είναι κάποιος ενδιάμεσος ανάμεσα στην χάρη του Θεού και στην αγάπη των ανθρώπων. Έχει και κόπο, αλλά και ομορφιά.
- Στο Κιλκίς ήρθατε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Φαντάζομαι το κοντράστ, από την πολύβουη Αθήνα με το βαρύ έργο στην Αρχιεπισκοπή στο ταπεινό, στο ακριτικό Κιλκίς, προκαλεί και σοκ. Οι πρώτες εντυπώσεις σας.
Το βαρύ έργο συνεχίζει να υπάρχει. Το πρόγραμμά μου είναι ίδιο και στο Κιλκίς. Δεν έχω συνηθίσει σε διαλλείματα. Καθημερινά σηκώνομαι περί τις έξι και τελειώνω αργά το βράδυ. Το πρόγραμμα τελειώνει κάπου στις 10 με 11 κι επειδή δεν προλαβαίνω κάνω πολλές φορές γραφείο μέχρι τις δυο το πρωί. Υπά03C1ουν ακόμα πάρα πολλά πράγματα να ενημερωθώ, να καταλάβω, να οριοθετήσω …
- Έχετε ήδη δυο μήνες στο Κιλκίς, είναι όπως το υπολογίζατε, όπως το περιμένατε;
Δεν το υπολόγισα ποτέ στη ζωή μου ότι θα έρθω και θα εγκατασταθώ στο Κιλκίς Μητροπολίτης. Ήταν κάτι ξαφνικό. Ήρθε μέσα από συγκυρίες και καταστάσεις που εξελίχθηκαν μετά την εκδημία του προκατόχου μου και χάρηκα διότι είναι ένας γνωστός, ένας οικείος τόπος. Σαν παιδί έζησα σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα δεδομένου ότι ο πατέρας μου είναι αξιωματικός., Είχαμε πάντα μεταθέσεις Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Σαν Θεσσαλονικεύς έχω παιδικούς φίλους στο δημοτικό και το γυμνάσιο οι οποίοι κατάγονται από εδώ …έχω περάσει πολλά Σαββατοκύριακα στο Κιλκίς, όχι μόνο στην πόλη, αλλά και στην Φύσκα, τον Μικρόκαμπο, την Κοκκινιά…τώρα που ήρθα εδώ βλέπω θείους των φίλων μου που έρχονται να με δουν, χαίρομαι που τους βλέπω..
Το περιβάλλον και ο χώρος, όχι ο εκκλησιαστικός, μου ήταν οικείος. Με φίλους και κουμπάρους που έχουμε σχέσεις πολύ αδελφικές και αγαπητικές. Ξαναθυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια.
- Ως εκκλησιαστικός χώρος, ξέρουμε ότι η Μητρόπολη έχει αρκετά προβλήματα, κενά. Πως είναι η κατάσταση; είναι αναστρέψιμη; Μπορεί να πάει καλύτερα;
Κενά εννοείτε εφημεριακές θέσεις;
- Ναι, δεν έχουν όλα τα χωριά ιερέα δικό τους
Κοιτάξτε κάθε τόπος φροντίζει για την αυτάρκειά του. Θα πρέπει η αυτάρκειά του να αφορά και στο έμψυχο δυναμικό και σε κάτι τόσο σημαντικό όπως είναι ο ιερέας. Η καλύτερη προοπτική είναι η κάθε κοινότητα, το κάθε χωριό να μπορέσει να έχει το δικό του παπά. Παιδί μιας δικής του οικογένειας. Σπλάχνο από τα σπλάχνα τους. Να είναι ο δικός τους άνθρωπος. Έκανα προσκλητήριο στον ενθρονιστήριο λόγο μου.
Άνθρωποι που είναι συνταξιούχοι, δεδομένου ότι τώρα δεν μπορούμε να διορίσουμε ένα κληρικό, ή που εργάζονται σε μια εργασία που είναι συμβατή με την ιεροσύνη, έχω αυτή τη δυνατότητα, να προχωρήσω στο βήμα αυτό, να γευτούν την χαρά και την ευλογία της ιεροσύνης. Να μπορέσουν να προσφέρουν στην ψυχή τους και στις ψυχές άλλων ανθρώπων τον Χριστό με τον τρόπο της ιεροσύνης. Να ιερουργήσουν το μυστήριο της αγάπης του Χριστοιύ., Μακάρι να βρεθούν, εγώ είμαι ανοιχτός και καλώ όποιον έχει αυτή την καλή θέληση να έρθει να με βρει με τον πνευματικό του, να συζητήσουμε για το θέμα της ιεροσύνης του.
Ένας λοιπόν που είναι ακμαίος, που έχει συνταξιοδοτηθεί και έχει σαν παιδικό πόθο την ιεροσύνη ή ένας άλλος αδελφός που ζει σε μια οικογενειακή δραστηριότητα, έχει την εργασία του και θέλει να ιερωθεί άς έρθει να το συζητήσουμε. Οι προϋποθέσεις είναι πνευματικές. Εφόσον υπάρχουν αυτές και είναι εγγυητής ο εξομολόγος του, εγώ είμαι σαν πατέρας του να τον στηρίξω στα βήματα της ιεροσύνης.
Η συνέντευξη συνεχίζεται με ερωτήσεις για τη στάση της Εκκλησίας στην πανδημία, τις παράταιρες φωνές που ακούστηκαν, για τη συνύπαρξη γνώσης και επιστήμης, ποιος είναι ο καλός Χριστιανός σήμερα…
Και καταληκτικά ρωτάμε:
- Τι περιμένετε από τους Κιλκισιώτες; Τι θα τους ζητούσατε;
Νομίζω ότι ο ενθρονιστήριος λόγος μου τα είπε αυτά…Κατέβηκα πολλές φορές στη θέση: τι περιμένουν από εμένα Σε μια σχέση αγάπης όπως οφείλει να είναι μια σχέση πατέρα και παιδιού δεν περιμένεις πράγματα ξεχωριστά από την αγάπη. Είναι εδώ και ο Θεός με έστειλε εδώ για κάποιον λόγο. Δεν υπήρξε κάποια μελέτη σε αυτό… Ο Θεός το επέτρεψε να συμβεί αυτό δια την παρουσίας και της βουλήσεως των ανθρώπων. Αισθάνομαι πανευτυχής γι’ αυτό που μου προσέφερε ο Θεός και προσπαθώ να ερευνήσω τι περιμένει ο Θεός από εμένα ώστε να είναι αυτό που ζητά η ψυχή του κάθε πιστού μας. Κι αυτό το βρίσκω με πάρα πολύ μεγάλη διάθεση στα χωριά που πηγαίνω, στις πόλεις και τις κωμοπόλεις
Με την ίδια χαρά πηγαίνω παντού και θα πηγαίνω παντού με την χάρη του Θεού γατί αυτή είναι η αποστολή μου. Σε μια πορεία ενότητας και αγάπης θα μπορέσουμε να βρούμε οι μεν τα δε και ο δε τα μεν. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να σφυρηλατήσουμε την αγάπη μας και θα επιτρέψει ο Θεός να βρούμε και τον κοινό μας τόπο. Που είναι η Εκκλησία, που είναι η Κιβωτός της σωτηρίας.
Θεοφύλακτος Παγλαρίδης
Ολη τη συνέντευξη μπορείτε να την δείτε στο βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube.
