Ο Μπαμπάτσος ήταν Στενημαχίτης και το επάγγελμά του ήταν τσαγκάρης και μπαλωματής και είχε δύο επίθετα, Κουντουρατζής* και Τσαγκάρης**. Είχε το τσαγκάρικό του, ψηλά, στην 21η Ιουνίου, ανάμεσα στα σπίτια των Στοΐτσογλου Νικόλαου και Παναγιώτη Τζιρίδη στην αρχή της σημερινής οδού Αισώπου. Το τσαγκάρικο ήταν μια μικρή πρόχειρη παράγκα.
   Ο Μπαμπάτσος, έτσι τον ήξεραν όλοι, (το όνομά του ήταν Πέτρος), είχε δύο γιους τον Μιχάλη και τον Ηλία και έμενε κάτω από το παλιό Γυμνάσιο. Κάθε μέρα, ως συνήθως, μεθυσμένος, από το σπίτι έως το ‘’μαγαζί’’ του, περνούσε μπροστά από το Γυμνάσιο, (όπου και το σπίτι  των Νικοπολιτίδη), όπου τον άκουαν να επαναλαμβάνει ακούραστα, λες και έλεγε ‘’σοφίες’’ και φωναχτά και αρκετά ασυνάρτητα, μέχρι να φτάσει στην παράγκα του:
   Όποιος πάει στον πόλεμο να μην ξαναγυρίσει!.
   Όποιος πάει στην εκκλησιά κι΄ εμέ να προσκυνήσει!.
   Να θυμάστε τον Άη Γιώργη, ρε παιδιά.
   Εγώ πολέμ’σα στο Κουκουσάγκο…  (Κιλκίς)

*κουντουρατζής: Αυτός που κατασκευάζει κουντούρες, χαμηλά χωριάτικα παπούτσια, που έπαιζαν το ρόλο της παντόφλας.
**Τσαγκάρης: Από το μεσαιωνικό τσαγγάρις και αυτό από το τσάγγα: είδος μαλακού παπουτσιού. Αυτός που κατασκευάζει ή επισκευάζει υποδήματα. Συνώνυμα: παπουτσής, υποδηματοποιός και μπαλωματής.
Κιλκίς Δεκέμβριος 2016                                      Α. Α.