Αυτήν την καθολικότητα διακονεί η Εκκλησία. Σ᾽ αυτήν την καθολικότητα προσκαλεί, συγκαλεί και διακονεί τον κόσμο. Μ᾽ αυτήν την καθολικότητα ενασκεί και εκπληρώνει την αποστολή της. Ο κόσμος όλος είναι κτίση Θεού, και ο έλλογος κόσμος αγγέλων και ανθρώπων συγκαλείται να ζει εθελουσίως αυτό το γεγονός της κτίσεώς του με μια αδιάκοπη δοξολογική και λατρευτική κίνηση προς τον Θεό. Σ᾽ αυτόν τον ευλογημένο σκοπό στοχεύει η όλη ποιμαντική.
Αυτό το γεγονός μπορεί να το ζει και να το υπηρετεί όποιος προσκαλείται και εισάγεται σ᾽ αυτό το θείο δώρο. Όποιος το χαίρεται, που εισάγεται σ᾽ αυτό το μυστήριο. Όποιος το λαχταρά, το επιποθεί και το αποδέχεται με κατανενυγμένη καρδιά, με συγκλονισμένη ολοτελώς όλη του την ύπαρξη.
Θέλοντας να παράσχει μια τέτοια ευλογία στον Ουγκαντέζο Διάκονο π. Χριστοφόρο της Μητροπόλεως Πολυανής & Κιλκισίου, ο Τοποτηρητής Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου κ. Δημήτριος, ζήτησε και έλαβε την απαραίτητη έγκριση της Ιεράς Συνόδου και ακολούθως προχώρησε στη χειροτονία του εις Πρεσβύτερον, την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου, στο Ναό των Αγίων Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων Κιλκίς. Συνέπεσε με την ευλογημένη ευκαιρία εορτασμού της μεταστάσεως του αγίου πανευφήμου Αποστόλου και Ευαγγελιστού, ηγαπημένου Μαθητού, επιστηθίου φίλου και παρθένου Ιωάννου του Θεολόγου (κύριος εορτασμός μετά την βασική χριστολογική αναφορά της Κυριακής).
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος μνημόνευσε το διττό εορτολογικό πλαίσιο και έδωσε πολύ απλά, εις επήκοον και των συνεστώτων Κληρικών και του εκκλησιάσματος, υπομνήσεις σεβασμού και τιμής και πιστότητος του χειροτονουμένου και κάθε κληρικού για το χάρισμα και το ποιμαντικό άθλημα της Ιερωσύνης.
Η κατανυκτική βίωση από τον π. Χριστοφόρο του μυστηρίου της εισαγωγής του στην τελειότητα της Ιερωσύνης ήταν εμφανέστατη και στον Αρχιερέα και στους συλλειτουργούς Ιερείς και τους Διακόνους, όπως και σε όλο το εκκλησίασμα. Κάθιδρως, κλαίων, με διάβροχη την ύπαρξή του από την κατάνυξη και το θείο φόβο και την λατρευτική του αναφορά στον Παντευεργέτη Κύριο.
Ανάλογη αίσθηση προξένησε σε όλους και η σεμνότητα και τα λόγια της ευγνωμοσύνης από την πρεσβυτέρα του. Δίδαγμα εξ αμφοτέρων για το δώρο που αξιώθηκαν να λάβουν στην προοπτική της διακονίας της Εκκλησίας.
