Με Υπουργική Απόφαση ή με Προεδρικό Διάταγμα να στεγαστούν οι φοιτητές στο νέο κτίριο από το νέο εξάμηνο αρχές του 2016  και στην συνέχεια να λυθεί το γραφειοκρατικό πρόβλημα περί ιδιοκτησίας του κτιρίου και των φοιτητών. Κάποτε πρέπει να είμαστε αποφασιστικοί, κάποτε πρέπει να ξεφύγουμε από την γραφειοκρατία, να λύνουμε τα προβλήματα στην πραγματική τους διάσταση,  σε πραγματικό αξιοποιήσιμο χρόνο.  Προτού μας ζητήσουν τον λόγο οι Ευρωπαίοι τον λόγο που δεν αξιοποιούμε το έργο που τους στοίχισε επτά εκατομμύρια ευρώ, προτού εκτεθούμε για άλλη μία φορά με αρνητικές συνέπειες.

 

Διακριτική παρακολούθηση...
Ο Βασιλιάς είναι γυμνός! Ίσως αυτή η φράση αποδίδει εναργέστερα την κατάσταση και το βαθμό της (μη) οργάνωσης του ελληνικού κράτους στην Ειδομένη.
Επί εβδομάδες πρόσφυγες και μετανάστες κατακλύζουν τα σύνορα. Και απαιτήθηκαν μήνες για να στηθούν πέντε χημικές τουαλέτες, να βρεθεί ένα συνεργείο να καθαρίζει (όσο γίνεται) τον χώρο από τα σκουπίδια…
Και αναφερόμαστε στα απλούστερα των πραγμάτων. Διότι αν αναφερθούμε στη διαχείριση των ανθρώπων τα συμπεράσματα είναι μελαγχολικά. Στην Ειδομένη επικρατεί πλήρης αναρχία. Ανεξέλεγκτοι μετανάστες κλείνουν επί εβδομάδες τη σιδηροδρομική γραμμή, εμποδίζουν και τη διέλευση προσφύγων, μπαίνουν στο χωριό και δεν έχει μείνει κότα στην Ειδομένη, καταστρέφουν περιουσίες και το ελληνικό κράτος παρακολουθεί με …διακριτικότητα.
Την ίδια ώρα ακριβώς απέναντι υπάρχει ένα κράτος που – ναι, εκεί καταντήσαμε- το ζηλεύουν οι ντόπιοι για την οργάνωσή του. Πήρε μια απόφαση να μην επιτρέπει την είσοδο σε μετανάστες και από το πρωί της επόμενης ημέρας την εφαρμόζει. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς να μιξοκλαίει πως δεν έχει τη βοήθεια της Ε.Ε.  Εκεί φτάσαμε…

 

Γιατί μας προτιμούν;
Μαροκινοί, Μαυριτανοί, μετανάστες από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής βρέθηκαν στην Ειδομένη.
Και αναρωτιέται κάθε νοήμων άνθρωπος: Η απόσταση που χωρίζει την Αφρική, το Μαρόκο από την Ισπανία είναι δυο τσιγάρα δρόμος (στη Θάλασσα).
Γιατί επέλεξαν να διασχίσουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρεθούν στην Τουρκία κι από εκεί στην Ελλάδα;
Γιατί δεν έμπαιναν σε μια βάρκα από μια ακτή του Μαρόκου, να την βουλιάξουν ανοιχτά του Γιβραλτάρ ή των ισπανικών ακτών για να τους σώσουν οι Ισπανοί;
Έχει κανείς αναγνώστης μια εύλογη απάντηση στο ερώτημα;