Παρακολούθησα το μεσημέρι της Τρίτης στο κανάλι της Βουλής τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, τη συζήτηση που αναπτύχθηκε για τα μεταλλεία Κρουσίων, με την παρουσία του υφυπουργού Γ. Μανιάτη.
Ηταν μια αποκαλυπτική συζήτηση για το τι κράτος έχουμε. Ο κ. Μανιάτης προσπαθούσε να πείσει τους εκπροσώπους του νομού μας, που παραβρίσκονταν, πως πρέπει να εμπιστευθούμε –επιτέλους- το κράτος. Ο  βουλευτής κ. Ψαριανός του υπενθύμισε πως από τις 1500 μεταλλευτικούς χώρους στην Ελλάδα δεν αποκαταστάθηκε ούτε ένας! Εχετε δίκιο, του έλεγε, αλλά είναι ευκαιρία να αποδείξουμε πως στα Κρούσια θα είναι ο πρώτος χώρος που θα αποκατασταθεί…
Του έλεγαν οι δικοί μας βουλευτές πως το υπουργείο ευθύνεται για τη μη ενημέρωση των πολιτών του νομού. Εχετε δίκιο, απαντούσε, αλλά τι να κάνω, αυτές είναι οι δυνατότητες του υπουργείου. Αυτό είναι το ελληνικό κράτος. Εχω 2-3 στελέχη που και τα οδοιπορικά τους δεν τα πλήρωσα ακόμη για τη συμμετοχή τους στην ημερίδα που έγινε στο Κιλκίς!
Και αυτό το υπουργείο, αυτό το κράτος, που δεν μπορεί να στείλει επιστήμονες να ενημερώσουν την τοπική κοινωνία και χρωστά τα οδοιπορικά σ’ αυτούς που ήρθαν μια φορά στο Κιλκίς, θα μπορέσει μεθαύριο να ελέγξει την οικονομικά εύρωστη εταιρεία για το αν καταστρέφει ή όχι το περιβάλλον;
Και ζητά ο κ. Μανιάτης να εμπιστευθούμε τη δέσμευσή του, πως μετά την μελέτη της εταιρείας και πριν αρχίσει η εξόρυξη, δηλαδή μετά 2-3 χρόνια, θα είναι σε θέση το υπουργείο να μπλοκάρει την επένδυση, απορρίπτοντας την περιβαλλοντική μελέτη, αν οι τοπικοί φορείς συνεχίζουν να είναι αντίθετοι!
Σε ποιο κράτος αναφέρεται ο υφυπουργός. Σ’ αυτό που έχουμε ή σ’ αυτό που οραματίζεται να κάνει;
Ας κάνει έναν μεταλλευτικό χώρο στην εκλογική του περιφέρεια, ας τον αποκαταστήσει κι ύστερα ας έρθει να συζητήσουμε για την εμπιστοσύνη μας απέναντι στο κράτος και στο πολιτικό μας σύστημα.
Κ.Τ.