Ήταν στις αρχές του περασμένου αιώνα (1904-1905) όταν η Ρωσία είχε εμπλακεί σε πόλεμο με την Ιαπωνία. Στρατηγός του Τσάρου ήταν ο Κουροπάτκιν τις κινήσεις του οποίου ανέλυαν κάθε μέρα οι εφημερίδες των Αθηνών.Κι έμεινε διάσημο ένα άρθρο ενός αρθρογράφου της εποχής που με πρωτοσέλιδο τίτλο «Δεξιότερα Κουροπάτκιν» παρότρυνε σε δεξιόστροφη κίνηση των τσαρικών στρατευμάτων.
Δεν έγινε ποτέ γνωστό τι θα συνέβαινε αν εισακούονταν ο αθηναίος αρθρογράφος, (Η Ρωσία έχασε τον πόλεμο) αλλά η φράση έμεινε στην ιστορία ως καφενειακού τύπου ανάλυση ενός σοβαρού θέματος.
Την θυμηθήκαμε  με αφορμή μια πρόσφατη δήλωση της κ. Άννας Μαρίας Γιάντση, υποψήφιας βουλευτίνας με το συνδυασμό των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», η οποία επιτίθεται στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά με αφορμή τις προγραμματικές δηλώσεις του!
Το πράγμα θα αφορούσε μόνο την επιθεωρησιακή πτυχή της πολιτικής εν Ελλάδι, αλλά δυστυχώς στο γενικότερο κλίμα παρακμής ετούτης της χώρας, η ανοχή σημαίνει και συνενοχή.
Με την ευκαιρία αυτή λοιπόν ας πούμε δυο αυτονόητα υπό άλλες συνθήκες πράγματα: Στους πολιτικούς αρχηγούς ασκούν κριτική οι πολιτικοί αρχηγοί. Ή στελέχη πρώτης γραμμής. Η κ. Γιάντση ας μάθει ότι είναι εξαιρετικά άκομψο, μια υποψήφια βουλευτίνα, παντελώς άγνωστη, χωρίς καμιά πολιτική δράση πριν τις εκλογές, χωρίς καμιά παρέμβαση  ακόμα και στα κοινά της ιδιαίτερης πατρίδας της να παρεμβαίνει με βαρύγδουπες δηλώσεις της και να επιτίθεται στον πρωθυπουργό για τις προγραμματικές του δηλώσεις.
Έχει πεδίον δόξης λαμπρόν η κ. Γιάντση. Ο ν. Κιλκίς βρίθει προβλημάτων και θεμάτων που αξίζουν της προσοχής και των προτάσεων της κ. Γιάντση και οποιουδήποτε άλλου στελέχους, που ενώ καθεύδει στο Κιλκίς,  βρυχάται εναντίον του πρωθυπουργού!