Πάντως το κοινωνικό ιατρείο και φαρμακείο συνένωσε σχεδόν όλες τις παρατάξεις.
Διθυραμβικά τοποθετήθηκαν οι κ. Δραγανίδης, Τσιόνκης και η κ. Λιάρτση. Η τελευταία μάλιστα πρότεινε και έγινε δεκτή η πρότασή της στις συνθήκες βαθύτατης οικονομικής κρίσης να αναπτυχθεί το κίνημα του εθελοντισμού.Παραδειγματικά και ενόψει των δυσκολιών στην χρηματοδότηση των παιδικών σταθμών, πρότεινε να αξιοποιηθεί η προσφορά γυναικών που θα ήθελαν μερικές μέρες της εβδομάδας να απασχολούνται λίγες ώρες στους σταθμούς προσφέροντας εθελοντικά πολύτιμες υπηρεσίες.
Επίσης ο κ. Τσιόνκης, οδοντίατρος ων, έθεσε εαυτόν στη υπηρεσία του κοινωνικού ιατρείου.
Γενικά ήταν ένα θέμα όπου παραμερίστηκαν ο διαφορές και ο ανθρωπισμός ένωσε τους πάντες στο συμβούλιο.