Είτε λόγω φτώχειας, είτε λόγω της ξαφνικής αύξησης της ανάγκης για καυσόξυλα αφού η τιμή του  πετρελαίου «πήγε και χάθηκε» καταγράφονται κρούσματα παράνομης ξύλευσης. Και για να το πούμε απλά. Μερικοί βρήκαν την ευκαιρία και κόβουν δέντρα όπου βρουν. Ακόμα και σε κοινόχρηστες εκτάσεις μέσα ή στις παρυφές χωριών και πόλεων.
Τα δυο δασαρχεία του νομού, πέραν της έγνοιας για τα δάση, καλό θα είναι να εντείνουν την προσοχή τους για να μην καταστραφούν οι ελάχιστοι πνεύμονες πρασίνου σε χωριά και πόλεις και αποκτήσουμε εικόνα της Αλβανίας στα πρώτα χρόνια μετά τον Ραμίζ Αλία.
Επίσης ευθύνη για την προστασία του πρασίνου έχει και η τοπική αυτοδιοίκηση και μάλιστα μπορεί να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες, αρκεί να έχει τα αυτιά και τα μάτια της ανοιχτά.