Εκατοντάδες μαυροπούλια, αιφνιδιαστικά από τα πρώτα χιόνια του Φλεβάρη(2012) εξόρμησαν κυριολεκτικά στην αυλή μου και μέσα σε δέκα λεπτά αποτελειώσαν τους λίγους σπόρους και τα πράσινα φιλαράκια του γκαζόν που επέζησαν από την παγωνιά.
Αφού έπαιξαν με τα σκυλιά μου, που σαστισμένα έτρεχαν πότε εδώ και πότε εκεί, έβγαλαν γλώσσα και σε μένα, γιατί δεν τόλμησα να πάρω το δίκανο στα χέρια μου, που ήταν κρεμασμένο πίσω από την πόρτα.
Κι αφού πήραν αυτό που ήθελαν, έκαναν μια γυροβολιά πάνω απ’ το κεφάλι μου και με χαιρέτισαν φεύγοντας, υποσχόμενα ότι του χρόνου τον ίδιο καιρό, τις ίδιες μέρες, θάναι και πάλι στην αυλή μου.
Νάστε καλά πουλιά μου!...
Στην κρύα χειμωνιά φέρατε τον Ήλιο στην αυλή μου
(ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Θεόδωρος Ε. Παυλίδης)