Γιατί δεν επιλέξατε να δημοπρατήσετε μια δασική έκταση που παρουσιάζει επίσης κοιτασματολογικό ενδιαφέρον και δεν επηρεάζει κανένα οικισμό και επιλέξατε για το διαγωνισμό την έκταση στο Γερακαριό, ρώτησαν οι αυτοδιοικητικοί του Κιλκίς τον υφυπουργό τότε Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη, στη σύσκεψη που είχε συγκληθεί στην Αθήνα, για να κατευναστούν- και τότε- οι αντιδράσεις ενόψει της εκμετάλλευσης χρυσού.
«Επιλέξαμε αυτήν -του Γερακαριού- διότι οι άλλες είναι δασικές και δεν θέλαμε να προκαλέσουμε προβλήματα στο περιβάλλον», απάντησε ο τότε φιλοπεριβαλλοντικός υπουργός, προφανέστατα για να δείξει την ευαισθησία του.
Ναι, σωστά καταλάβατε. Εκείνη που δεν επιλέχτηκε τότε για να μην προκληθεί ζημιά στο περιβάλλον, είναι η ίδια που τώρα ζητά το ΙΓΜΕ για να ξεκινήσει έρευνες (και μόνον, όπως ισχυρίζεται)
 Προτείνουμε λοιπόν, στην λαϊκή συνέλευση της Ποντοκερασιάς, να προσκληθεί και ο Γιάννης Μανιάτης- τώρα δεν είναι υπουργός για να «πνίγεται» στη δουλειά- για να εξηγήσει πως εκείνο που τότε προστατεύτηκε από την έρευνα, όπως έλεγε, τώρα δύναται αζημίως να ερευνηθεί.  
Αυτά τα τραγικά συμβαίνουν όταν ακόμα και οι υπουργοί προσπαθούν να προωθήσουν την πολιτική και το έργο τους, υπερασπιζόμενοι ευθέως την αναγκαιότητά του κι όχι με υπεκφυγές και φτηνές δικαιολογίες που εντείνουν τελικά την καχυποψία.