Κι αν είναι ο ορισμός σας και η βούλησή σας να βοηθήσετε το Κιλκίς, και λίγα από όσα σας ψάλλουμε να ικανοποιήσετε μέσα στο 2014, άξιος θα είναι ο μισθός σας, αντάξιος της ψήφου των πολιτών.
***
Εν αρχή ήν το ύφος της εξουσίας. Όσοι σαλταρισμένοι από τα γαλόνια της εξουσίας, αφιππεύσατε. Ουκ αεί άρξετε. Και πολλοί εκόντες άκοντες θα τραγουδήσετε το κύκνειο άσμα κατά τον Μάιο ***
Ύστερα είναι ο κοινός νους. Κάποτε να σβήσουμε τη ρετσινιά πως όλα τα παλαβά σε τούτον τον τόπο συμβαίνουν.
Κι όταν διαθέτουμε τριόροφο κτήριο της Εργατικής Εστίας άδειο, είναι για τα’ ανάθεμα σε μέρες κρίσης να πληρώνουμε ενοίκιο για τη στέγαση της Επιθεώρησης Εργασίας!
Εν ανάγκη μηνύστε επί αβελτηρία τους άρχοντες του οικείου κρατικού οργανισμού που κωφεύουν στο αίτημα χρησιμοποίησης του κτηρίου.
***
Επί αβελτηρία επίσης μηνύστε την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης που αδυνατεί να βρει λύση στη στέγαση του Δικαστικού Μεγάρου. Με έτοιμο κτήριο, εκφρασμένη βούληση και των δυο μερών αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία η μη εξεύρεση λύσης.
Παγκόσμια πρωτοτυπία επίσης αποτελεί να είμαστε πεδινός κατά βάση νομός, να διαθέτουμε άφθονα νερά, τον τρίτο μεγαλύτερο ποταμό της χώρας και στην αγορά της Θεσσαλονίκης να μην μπορούμε να συναγωνιστούμε τα λαχανικά προϊόντα χωρών που απέχουν κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα. Να μπορούμε να παράξουμε το μισό γάλα της Ελλάδας και η εσωτερική αγορά να συμπιέζει τόσο τους κτηνοτρόφους ώστε σε λίγο να καταστούν συλλεκτικό είδος.
Μήπως να βάζατε κάτω τις κούτρες σας και να σκεφθείτε με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορείτε - όπως οφείλετε- να βοηθήσετε στην αύξηση της παραγωγής; Διότι καλή και άγια η αναπτυξιολαγνεία και τα «σάξες στόρις», αλλά  μόνο με  τούτα δεν …βάφονται αυγά.
***
Κι αν είναι ο ορισμός σας λοιπόν τρέξτε επίσης να προλάβετε το κακό που πάει να ολοκληρωθεί με το δρόμο Νέας Σάντας – Εγνατίας, διότι το ρεζίλι μας δεν θα έχει ταίρι. Κοντά τρία χρόνια εγκατεστημένος εργολάβος χωρίς να ξεκινήσει το έργο!
Αν είναι ο ορισμός σας λοιπόν, κάντε κάτι να σταματήσει η κατρακύλα. Μήπως και ελαφρυνθούν και οι δικές μας ευθύνες, των εντολέων, που  ψηφίζουμε ελαφρά της καρδία κι ύστερα μουντζώνουμε. Χωρίς να βάλουμε έστω μια φορά κι έναν καθρέφτη νωρίτερα  εμπρός μας...