Τι όμορφα θάταν τα πράγματα σ’ αυτή τη χώρα αν το κράτος λειτουργούσε, αν οι δημόσιοι λειτουργοί και το πολιτικό προσωπικό (sic) νοιάζονταν για τη δημόσια περιουσία, αν βεβαίως και οι πολίτες (όλοι μας) νιώθαμε το δημόσιο και την περιουσία του ως δική μας υπόθεση, που οφείλουμε να την προστατεύουμε και να τη διαφυλάττουμε.
Όμως, όταν πρόκειται για το δημόσιο, ως δια μαγείας, ουδείς έχει ευθύνη για πράξεις και παραλήψεις που ζημιώνουν τον κρατικό κορβανά! Γράψαμε επανειλημμένα για τα κτήρια που νοικιάζει το δημόσιο –δηλαδή εμείς- στο κέντρο του Κιλκίς, πληρώνοντας τεράστια ποσά, ενώ θα μπορούσε αυτό να αποφευχθεί, ειδικά σήμερα που συνειδητοποιήσαμε ως χώρα και λαός, πως αυτά τα πληρώνουμε εμείς.
Καιρό τώρα, στο κέντρο του Κιλκίς, έχουν σφραγίσει ένα τριώροφο δημόσιο κτήριο, την Εργατική Εστία, σχεδόν νεόδμητο και με πολλαπλούς χώρους, για να στεγάσει μεγάλες δημόσιες υπηρεσίες, ακόμη και  τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Ακόμη και το Δικαστικό Μέγαρο θα μπορούσε να στεγάσει, αν αξιοποιηθεί η αίθουσα συγκεντρώσεων του Εργατικού Κέντρου, με την οποία είναι συνδεδεμένο το κτήριο της Εργατικής Εστίας και θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αίθουσα ακροατηρίου.
Ποιος όμως θα νοιαστεί; Ποιος θα πάρει πρωτοβουλία;
Με τα άδεια ή μισογεμάτα δημόσια κτήρια που έχει η πόλη και τα γύρω χωριά, δεν θα έπρεπε να πληρώνουμε ούτε ένα ευρώ ως δημόσιο και ως πολίτες.