Χρυσάφι πιάνει και σκ…όνη γίνεται.

Όλα του πάνε στραβά.

Πυρκαγιές, μπόρες, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, (έρχονται και ψηφιακά νάχουμε το νού μας) κι ο κατάλογος δεν λέει να κλείσει.

Αλλά είπαμε: Η φύση έχει ένα μαγικό τρόπο να ισορροπεί.

Εκεί λοιπόν που λες πάει τελείωσε ο γκαντέμης, ούτε την ψήφο του δεν θα δει στην επόμενη κάλπη, τσουπ έρχεται η Ζωή και του χαρίζει τους ιδανικούς αντιπάλους.

Κι ενώ αυτός πέφτει, οι άλλοι κατακρημνίζονται.

Τώρα θα ρωτήσετε γιατί πάω και θυμάμαι τους γκαντέμηδες.

Διότι έχω κι άλλο παράδειγμα.

Θα θυμάστε τα πάθη του δρόμου από τη Σάντα μέχρι την Άσσηρο.

Λες και συνωμότησε το σύμπαν να μην τελειώσει ποτέ.

Με Γραμματείς, Φαρισαίους, αδιάφορους, σκιτζήδες και άλλα είδη να τον διαχειρίζονται όπως ακριβώς χρειαζόταν για να μην τελειώσει.

Αλλά είπαμε για την Φύση.

Κάποτε έρχεται και ισοφαρίζει.

Για τον τελευταίο διαγωνισμό λέω.

Που κατακυρώθηκε σε μια εταιρεία για την οποία όλοι λένε τα καλύτερα αναφορικά με τα έργα που υλοποίησε.

Πέρασε σχεδόν μήνας από τότε που άνοιξαν οι προσφορές κι ακόμα δεν έγινε καμιά προσφυγή στα δικαστήρια.

Φτού να μην το ματιάξουμε και στραβώσει το πράμα…

Λέτε να μας λυπήθηκε ο Θεός, η Ζωή, η Φύση και μας έστειλε ένα καλό άνθρωπο να δούμε επιτέλους το δρόμο; (πριν μας πάρουν το δίπλωμα οδήγησης λόγω ηλικίας)