Ας το ξανασχολιάσουμε, μήπως και ιδρώσει κανένα αυτί. Δεν είναι δυνατόν σήμερα, με τη φτώχεια που δέρνει τη χώρα μας, μ’ έναν στους τέσσερις Ελληνες στην ανεργία, με τους νέους να αναζητούν δουλειά στα ξένα, με τα καταστήματα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, το υπουργείο Παιδείας να μην έχει απαγορεύσει τις μαθητικές εκδρομές στο εξωτερικό, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας και οι εκπαιδευτικοί μας να μην έχουν παρέμβει ακόμη.
Και το τελευταίο ευρώ που έχουμε, πρέπει να παραμένει στη χώρα μας. Μήπως και ξαναδώσουμε δουλειά σε έναν άνεργο νέο, μήπως και κρατήσουμε ανοιχτό ένα κατάστημα, μήπως…
Είναι κι αυτό μια μορφή… πατριωτισμού, αγαπητά παιδιά, αγαπητοί καθηγητές, αγαπητοί γονείς!