Λοιπόν για να συνοψίσουμε. Το έργο της επέκτασης του Νοσοκομείου Κιλκίς ξεκίνησε το 2003 και είχε συμβατικό χρόνο κατασκευής τους 36 μήνες. Οι 36 μήνες παρήλθαν από το 2006 και έκτοτε οι κατά καιρούς  διοικήσεις του νοσοκομείου υποτίθεται ότι αγωνίστηκαν για να πείσουν ή να αναγκάσουν τον εργολάβο να παραδώσει το έργο.
Κατά καιρούς όταν ρωτούσαμε τους  διοικητές η απάντηση ήταν μονότονα η ίδια: Πιέζουμε τον εργολάβο, του δίνουμε μια τελευταία διορία και άφηναν να εννοηθεί ότι αλλιώς θα προχωρούσαν σε καταγγελία της σύμβασης ή θα ενημέρωναν το υπουργείο να αναλάβει εκείνο την πολιτική ευθύνη ή….
Τα ίδια έλεγε δηλαδή και ο κ. Δημήτρης Ασημακίδης κοντά τρία χρόνια και από τον Απρίλιο του 2010 τα ίδια επαναλαμβάνει ο νυν διοικητής Αλέξανδρος Χατζηκρανιώτης. Μάλιστα υποτίθεται ότι ο χρόνος πιέζει αφού το έργο χρηματοδοτήθηκε από  την ΕΕ και εφόσον δεν ολοκληρωθεί θα απαιτηθεί η επιστροφή των εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν από τα κοινοτικά ταμεία.
***
Το αστείο της όλης υπόθεσης είναι πως ενώ ο συμβατικός χρόνος παράδοσης του έργου είναι τα τρία χρόνια, παρήλθαν ήδη σχεδόν πέντε από τότε που υποτίθεται πως ασκούνται (ατελέσφορες όπως αποδεικνύονται) πιέσεις στον εργολάβο να παραδώσει το έργο.
Το τραγικό είναι πως ακόμα και τώρα «δίνουμε μια τελευταία ευκαιρία» στον εργολάβο να πράξει όσα δεν έπραξε σε οχτώ χρόνια….
Και ο μεν εργολάβος είναι βέβαιο ότι δεν έπραξε όσα όφειλε να πράξει. Πόσοι όμως  πιστεύουν ότι τα εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας έπραξαν όσα όφειλαν να πράξουν για να προασπίσουν το δημόσιο  συμφέρον;
Αυτά επί του παρόντος για την πικρή ετούτη ιστορία. Και βεβαίως θα επανέλθουμε.