Ο Θόδωρος Παραστατίδης ήρθε στο γραφείο, μεσημέρι Δευτέρας κρατώντας ένα τελάρο ντομάτες. Γεμάτο εννοείται, διότι πως άλλως θα μας …εξαγόραζε.
«Εμ, γι’ αυτό είσαι ..μελαχρινός, τον πειράξαμε. Παράγεις ντομάτες. Και ζαρζαβατικά. Τουλάχιστον είναι παραδοσιακές ποικιλίες;»
Κι ο Παραστατίδης ξέχασε τις ντομάτες και είπε τον καημό του: Αφήστε τα… Πέρασε το καλοκαίρι και δεν έκανα ούτε μια εβδομάδα διακοπές. Και τις ντομάτες, μου τις έφερε μπόλικες ένας φίλος κι είπα να σας φέρω να μην λέτε πως είμαι …μοναχοφάης.
Λοιπόν ύστερα από αυτό, αφίενται οι αμαρτίες του Θόδωρου.
Από Φθινόπωρο οι εξελίξεις σε όλα τα μέτωπα
Για να πάμε τώρα στα σοβαρά, ρωτήσαμε και για την πολιτική κατάσταση στην Αθήνα, τις ζυμώσεις … Και ακούσαμε πολλά.
Σταχυολογούμε τα σημαντικότερα:
- Μετά τις γερμανικές εκλογές ανοίγει το παιχνίδι και στην Ελλάδα. Αναγκαστικά πλέον διότι θα πιέζει ο χρόνος πρέπει να σχηματοποιηθούν και να καταλήξουν οι ζυμώσεις που γίνονται σε όλο το πολιτικό φάσμα.
- Επικοινώνησαν μαζί μου από το ΠΑΣΟΚ και μου ζήτησαν να συμμετάσχω στη διαδικασία ανασυγκρότησης του χώρου. Τους ξεκαθάρισα αμέσως ότι με αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν έχει νόημα να συζητώ.
- Επαφές και συζητήσεις έχω σχεδόν σε καθημερινή βάση. Και συζητώ σχεδόν με όλους που κινούνται στον σοσιαλιστικό και δημοκρατικό χώρο. Αλλά δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα.
- Δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση για το μέλλον της κεντροαριστεράς και να μην λαμβάνουμε υπόψη τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σήμερα ο ένας από τους δυο πόλους. Αν ο δημοκρατικός σοσιαλισμός έχει ελπίδα να κυβερνήσει την χώρα, μόνο μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το πράξει. Και να θυμίσω σε κάποιους σήμερα στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ που απερίσκεπτα και σε βάρος της ιστορίας του ανοίγουν μέτωπα με τον ΣΥΤΡΙΖΑ ότι κατά το παρελθόν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ουδέποτε άνοιξε Μέτωπο με την Αριστερά. Μπορεί να υπήρχαν διαφορές, να ανταλλάσσονταν κατηγορίες, αλλά μόνο σε προσωπικό επίπεδο ηγετών κι όχι σε επίπεδο πολιτικής και προσανατολισμού.
Είπε κι άλλα πολλά ο Θόδωρος αλλά έχουμε την εντύπωση πως σε λίγες εβδομάδες θα γίνει πιο συγκεκριμένος.
