Το 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου του δήμου Κιλκίς είναι σε πλήρη εξέλιξη και με εξαιρετικές παραστάσεις και δράσεις τιμά και φέτος τον τίτλο του.
Ηταν όμως μεγάλη παράλειψη του προέδρου του ΟΠΟΝΓΑ, Αναστάσιου Αμανατίδη, που στα εγκαίνια του φεστιβάλ δεν έκανε αναφορά στην προηγούμενη δημοτική αρχή του Δ. Τερζίδη και τη διοίκηση του ΟΠΟΝΓΑ, που με την προεδρεία του Χρήστου Σπίγκου, όχι μόνο καθιέρωσε και άνδρωσε το θεσμό, αλλά και τον ενέταξε στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ΕΣΠΑ, εξασφαλίζοντας από φέτος και για πέντε χρόνια τη χρηματοδότησή του!
Είμαστε σίγουροι πως του ξέφυγε του κ. Αμανατίδη, γιατί η πολιτική του πορεία και ο χαρακτήρας του δεν συνάδουν με τέτοιες νοοτροπίες. Να το πούμε ποιο απλά, ο Τάσος ξέρει να τιμά και τον αντίπαλο.

Τα εγκαίνια ενός όμορφου cafe πραγματοποίησε στο κέντρο του Πολυκάστρου ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πολυκάστρου, δημοτικός σύμβουλος Παιονίας και μέλος της διοίκησης του Επιμελητηρίου Κιλκίς (!), Γιάννης Αδαμόπουλος, με την παρουσία δεκάδων φίλων του.
Στα εγκαίνια του καταστήματος του κ. Αδαμόπουλου ήταν όλοι εκεί, φίλοι και αντίπαλοι: Ο αντιπεριφερειάρχης Κιλκίς, Χρήστος Γκουντενούδης, δήμαρχος Θανάσης Λαπόρδας, αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, οι επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων, Αθανασία Λιάρτση και Χρήστος Δραγανίδης, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κιλκίς, Παύλος Τονικίδης, αλλά και οι Πάνος Αμοιρίδης και Σταύρος Χατζηγεωργιάδης, από την παράταξη του κ. Αδαμόπουλου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Κώστας Χαντζαρίδης και οι πρόεδροι των Εμπορικών Γουμένισσας, Θανάσης  Τραχανίδης και Αξιούπολης, Νίκος Βογιατζής, ο πολιτευτής και δικηγόρος Γιώργος Γεωργαντάς και δεκάδες άλλοι παράγοντες του τόπου.
Ο Γιάννης ενώνει τον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο…

Το ΚΚΕ μετρά τις δυνάμεις του για να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο στις επερχόμενες εκλογές του Επιμελητηρίου. Αν τα καταφέρει η Αριστερά στο νομό Κιλκίς να κατεβάσει συνδυασμό στο Επιμελητήριο, τότε θα είναι η πρώτη φορά που αυτό θα γίνει στην ιστορία του Επιμελητηρίου και μακάρι να το δούμε.

Να και κάτι αισιόδοξο από έναν νεαρό που ηγείται ενός φορέα και μιλά για την ηγεσία, όπου κι αν αυτή εκφράζεται, από την πολιτική ηγεσία της χώρας, ενός συλλόγου ή και μιας επιχείρησης:
«Οι δημόσιοι θεσμοί υπάρχουν για να υπηρετούν την κοινωνία, όχι τα μέλη τους. Ηγεσία σημαίνει ευθύνη, μεράκι, ρίσκο, λογοδοσία, δυνατότητα για οραματικές πρωτοβουλίες, να προσθέτεις αξία σε ό,τι κάνεις. Για να ηγείσαι πρέπει να μάθεις να υπηρετείς ευρύτερους σκοπούς…».
Μακάρι οι ηγέτες να ακολουθούν αυτές τις απλές κουβέντες ενός απλού ανθρώπου.
*
Κι εμείς επιμένουμε, στο μόχθο και στο… όνειρο για μια καλύτερη κοινωνία, για ένα καλύτερο αύριο!

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.  Είναι η αγία ελληνική γη που κάνει το θαύμα της. Η γη που μπορεί να θρέψει τρεις Ελλάδες αλλά τόσο απερίσκεπτα εγκαταλείψαμε.
Η φωτογραφία είναι από τον κήπο του συγχωριανού μας Γιώργου Λαπουρίδη. Και την δημοσιεύουμε ακριβώς για να δοξολογήσουμε την ευφορία ετούτης της άγιας γης.
Πίσω από τον Γιώργο τα φυτά που ξεπερνούν τα δυο μέρα ύψος είναι μελιτζανιές.
Και δίπλα του – μαντέψτε.
Είναι βασιλικοί που ευωδιάζουν και αναπτύσσονται κι αυτοί σε ύψος μεγαλύτερο των δυο μέτρων.
Στις γκρίζες και μελαγχολικές μέρες να μια εικόνα αισιοδοξίας…

Από τον Ευρωπό τηλεφώνησαν και μας ενημέρωσαν ότι οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου πραγματοποίησαν κατάληψη των σχολείων τους τη Δευτέρα και απείχαν από τα μαθήματά τους την Τρίτη.
Καταχωρίζουμε τη διευκρίνιση καθώς σε ρεπορτάζ της εφημερίδας μας είχαμε αναφέρει ότι έγινε μόνο αποχή μιας ημέρας.

Κάποιοι στους Ευζώνους οφείλουν να ξανασκεφθούν τη συμπεριφορά τους. Και τις ευθύνες τους. Ετούτα τα καραγκιοζιλίκια που συνεπάγονται την καθημερινή ταλαιπωρία εκατοντάδων οδηγών φορτηγών, δεν εκθέτουν μόνο τους ίδιους, αλλά και την χώρα.
Να περνούν τα φορτηγά χωρίς κανένα πρόβλημα και καμιά χρονοτριβή από το τελωνείο της ΠΓΔΜ και να λιμνάζουν στο τελωνείο Ευζώνων είναι μια ακόμα απόδειξη πως ορισμένοι σε τούτη την χώρα βολεύονται σε συνθήκες μπανανίας με δεδομένη την ανυπαρξία κράτους.
Θα επανέλθουμε.

Στην… ουρά της πορείας του ΠΑΜΕ εντοπίσαμε τους «αγανακτισμένους» επιστήμονες. Οι τοπογράφοι, Θανάσης Βαφειάδης και Παναγιώτης Κεμετσετσίδης, άφησαν για λίγο το ιδιωτικό τους γραφείο για να διαμαρτυρηθούν μαζί με το ΠΑΜΕ για την άγρια οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Από κοντά τους, και με σημαία του ΠΑΜΕ, ο γεωλόγος και δημόσιος υπάλληλος, Παύλος Ιακωβίδης.
Κατά τα άλλα, κυριαρχούσαν οι συνταξιούχοι στους συγκεντρωμένους. Φαίνεται πως δημόσιοι υπάλληλοι και εργαζόμενοι δεν πλήττονται από τα κυβερνητικά-τροϊκανά μέτρα!

Ουδείς αντιλέγει ότι το μοντέλο του δημόσιου τομέα που κυριαάρχησε στην χώρα μας μετά τη μεταπολίτευση απέτυχε - χρεοκόπησε να λέμε- παντελώς.
Ωστόσο η χρεοκοπία αυτή δεν σημαίνει ότι ο ιδιωτικός τομέας πήγε πολύ καλύτερα.
Ξέρετε πόσοι αγελαδοτροφοι απόμειναν στο Κιλκίς; Λιγότεροι από 150.
Πριν 20 χρόνια ο αριθμός τους ξεπερνούσε τις 3.000 Σταδιακά και κάθε χρόνο η λειτουργία της “ελεύθερης αγοράς” εξώθησε εκτός αγοράς χιλιάδες νοικοκυριά.
Για να γιγαντωθούν τέσσερις πέντε εταιρείες χάρη στο καρτέλ γάλακτος που συνέστησαν και λειτούργησαν ανενόχλητες.
***
Φώναζαν οι κτηνοτρόφοι πως οι εταιρείες τούς στραγγαλίζουν. Φωνή βοώντος εν τη ερημω.
Δεξιοί και “αριστεροί” υπουργοί γεωργίας, όταν τους καλούσαν να απαντήσουν γιατί δεν προστατεύουν τους παραγωγούς απαντούσαν με ένα στόμα και μια φωνή “Είναι οι νόμοι της αγοράς που καθορίζουν τις τιμές”
Γνωστές και πικρές ιστορίες. Με αποτέλεσμα ενώ οι τιμές στα φάρμακα, τις ζωοτροφές κλ.π να πολλαπλασιαστούν, οι τιμές στον παραγωγό να καθηλώνονται εξαιτίας του καρτέλ.
Οι παραγωγοί στραγγαλίστηκαν και βγήκαν εκτός αγοράς και τώρα συμβαίνει το παράδοξο: Δεν καλύπτουμε ούτε τα 820.000 τόνους της εθνικής ποσόστωσης.
Υπενθυμίζουμε απλά ότι πριν 10 χρόνια οι κτηνοτρόφοι πλήρωναν πρόστιμα για υπέρβαση της ποσόστωσης.
Τώρα λοιπόν που κλαίμε τη μοίρα μας γιατί ως χώρα δεν παράγουμε τίποτα, μαζί με τα ανάθεμα στο δημόσιο ας σκεφτούμε και τη λειτουργια της εσωτερικής μας αγοράς. Που λειτουργεί με το μοντέλο του ληστρικού καπιταλισμού.
***
Για να μην μας κατηγορήσει όμως κάποιος για παρενθοντολογία ας μείνουμε στα τωρινά. Επί δυο χρόνια η τιμή του γάλακτος στον παραγωγό είχε καθηλωθεί στα 32-33 λεπτά. Δηλαδή ο παραγωγός πουλούσε το γαλα του σε τιμές των μέσων του 1990. Όταν η τιμή των στοιχείων κόστους έχει πολλαπλασιαστεί από τότε.
Ποια ιδιωτική επιχείρηση, της πλέον κερδοφόρας μη εξαιρουμένης,  θα άντεχε να συνεχίσει;
***
Κι αφού  αφάνισαν τους κτηνοτρόφους οι εταιρείες, διαπίστωσαν ότι ουσιαστικά δάγκωσαν και την ...ουρά  τους. Το γάλα δεν φτάνει  πια. Και εδώ και δυο μήνες ανέβηκαν οι τιμές παραγωγού στα 45 λεπτά.
Κάτι ανάλογο δηλαδή που συνέβη με τους καπνoπαραγωγούς. Όσο υπήρχε παραγωγή καπνού στην Ελλάδα, οι εταιρείες ήθελαν να πληρώνουν 20 και 30 λεπτά το Βιρτζίνια. Όταν  το κόστος παραγωγής ξεπερνούσε το ευρώ. Ουσιαστικά δηλαδή οι έμποροι  έμπαιναν συνέταιροι στο πριμ παραγωγού.  Αγανάκτησαν οι παραγωγοί. Πίεσαν για την αποσύνδεση της επιδότησης από την παραγωγή, αποχώρησαν από την καλλιέργεια και τώρα οι έμποροι και οι εταιρείες πληρώνουν δυο ευρω το κιλό το βιρτζίνια και το φέρνουν από τα Σκόπια. Άξιος ο μισθός τους και ζήτω ο ελληνικός καπιταλισμός.
Θ.Π.

Ομορφη ήταν η γιορτή που οργάνωσε το Γηροκομείο Κιλκίς, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Τρίτης Ηλικίας. Η πρόεδρος του ιδρύματος, Αναστασία Τζελέπη, δεν παρέλειψε να σημειώσει την παρουσία του πατέρα Επιφάνειου στη γιορτή και τη συνεχή του στήριξη.
«Όταν έχουμε ανάγκη στον πατέρα Επιφάνειο προστρέχουμε», σημείωσε, για να εισπράξει το χαμόγελό του!