Θα ήταν το μόνο αντισταθμιστικό όφελος για τους Κιλκισιώτες, αλλά πάλι ριγμένοι βγήκαμε.
Κάποιος θεός θα μας καταράστηκε.

 

Καλά να πάθει ο… μοναχοφάης
Ο μεγάλος χαμένος βέβαια είναι ο Δήμαρχος Παιονίας Χρήστος Γκουντενούδης. Μέχρι και σημαιοστολισμό του Πολύκαστρου ετοίμαζε για να υποδεχτεί την  Τζολί στο Δημαρχείο για να …ξεκουράσει κι αυτός τα μάτια του. Που τόσα δεινά αντικρίζουν κάθε μέρα.
Αλλά καλά να πάθει.  Και χαιρόμαστε (και προσωπικώς) για την ατυχία του. Να μάθει άλλη φορά κι όταν δέχεται ωραίες επισκέψεις στο γραφείο του να μην είναι μοναχοφάης. Όπως τότε που ήρθε στο Κιλκίς η συνάδελφός του αντιπεριφερειάρχης Πιερίας (και καλλονή) Σοφία Μαυρίδου και μάς το κράτησε κρυφό.

 

Ούτε ένας παραπονέθηκε για το παραμικρό
Το καταγράφουμε για πολλούς λόγους. Ο βασικός επειδή αναφέρεται στο Στρατό μας, στα πανάξια ένστολα παιδιά μας, που επιφορτίζονται μεγάλο βάρος από τη διαχείριση του προσφυγικού. Και ο δεύτερος για να αποκλίνουμε από το κλίμα μιζέριας που δεν μας αξίζει.
Φίλος γιατρός, που δεν επιθυμεί να γνωστοποιήσουμε το όνομά του, σε πείσμα της γραφειοκρατικής αντίληψης που κατατρύχει τον τόπο μας ακόμα και σε περιόδους έκτακτης ανάγκης, όπως αυτή που βιώνουμε λόγω προσφυγικού, βρίσκεται διαρκώς στο κέντρο προσφύγων του Χέρσου για να προσφέρει αφιλοκερδώς τις ιατρικές του υπηρεσίες στους πρόσφυγες, επικουρώντας το έργο των εκεί γιατρών του Στρατού.
Μιλήσαμε μαζί του και μας εξομολογήθηκε, όλος περηφάνια τα εξής: Είμαι σχεδόν κάθε μέρα στο κέντρο, μαζί με τους πρόσφυγες βλέπω και συζητώ με αξιωματικούς και στρατιώτες. Το λέω με καμάρι και περηφάνια: Δεν άκουσα τόσες ημέρες ούτε ένα παράπονο από έστω έναν αξιωματικό ή απλό στρατιώτη για το δύσκολο έργο που επιτελούν. Ούτε ένας, ούτε ένα παράπονο.
Και δική μας η περηφάνια γιατρέ. Για το Στρατό μας (και για σένα).