Εχουμε μια τάση στη χώρα αυτή να μεγιστοποιούμε τα πράγματα και να πιστεύουμε πως ακόμη κι ένα «Κίνημα της πατάτας» θα σώσει τους καταναλωτές. Μπορεί να έχει μια συμβολική αξία η διάθεση μιας ελάχιστης ποσότητας πατάτας σε φθηνότερη τιμή, αλλά αυτό δε θα σώσει ούτε τους πατατοπαραγωγούς ούτε τους καταναλωτές.
Αλλα πράγματα είναι που μπορούν και πρέπει να γίνουν και να αποδειχθούν ωφέλιμα διαχρονικά και για το σύνολο της κοινωνίας.
Και σ’ αυτήν την ιστορία των «Κινημάτων Πατάτας» και των μεσαζόντων, καλό είναι να αναζητήσουν και οι παραγωγοί την ευθύνη τους. Αναφέρω γεγονός του Φεβρουαρίου. Βρέθηκα με τη σύζυγό μου στο Πάικο, όπου έξω από την Καστανερή συναντήσαμε έναν παραγωγό πατάτας. Το φορτηγάκι του ήταν γεμάτο με 10κιλα τσουβάλια πατάτας. Σταμάτησα για να αγοράσουμε. «Και πιο οικονομικά θάναι και θα στηρίξουμε κι έναν παραγωγό του τόπου μας», σκεφτήκαμε.
Τον ρώτησα, λοιπόν, πόσο τις έχει τις πατάτες: «πέντε ευρώ το τσουβάλι», μου απάντησε. Όταν επέστρεψα στο αυτοκίνητο για να ενημερώσω τη σύζυγό μου για τα 50 λεπτά το κιλό της πατάτας, μου ζήτησε να φύγουμε.
Μη γνωρίζοντας για τις τιμές που έχει στην πιάτσα η πατάτα, ρώτησα αφελώς: «ακριβές ήταν;»
«Στο Κιλκίς τις βρίσκουμε πιο φθηνές!», ήταν η απάντηση.
Λίγες ημέρες μετά, με το «Κίνημα της Πατάτας» έμαθα πως οι πατατοπαραγωγοί του Νευροκοπίου πουλούσαν τις πατάτες τους με 25 λεπτά. Ο παραγωγός του Πάικου ζητούσε έξω από το χωράφι του 50 λεπτά το κιλό. Στην περίπτωσή μας που βρίσκονταν ο κακός μεσάζοντας;
Κ.Τ.