Ομολογώ πως εκπλήσσομαι με τα όσα βλέπω, ακούω και διαβάζω για τη συμμετοχή μαθητών σε συγκέντρωση κατά των μεταλλείων και την αποβολή τους με μια ημέρα από το διευθυντή του σχολείου τους, για αδικαιολόγητη απουσία από τα μαθήματά τους.
Αριστερά κόμματα, βουλευτές και διάφοροι φορείς, παρενέβησαν, κακίζοντας τον διευθυντή για την αποβολή. Παρενέβησαν στη ζωή μιας μικρής σχολικής κοινότητας, γιατί ο διευθυντής δεν επέδειξε, όπως λένε, την απαιτούμενη ευαισθησία απέναντι στο περιβάλλον και στη συμμετοχική διάθεση των μαθητών του για ένα σοβαρό τοπικό ζήτημα!
Επιτρέψτε μου, παρακαλώ, ως αντιδραστικός και συντηρητικός, να θέσω ορισμένα ερωτήματα:
Σ’ ένα κράτος αναξιόπιστο και διαλυμένο, κατηγορούμε έναν διευθυντή σχολείου γιατί τηρεί το νόμο και επιχειρεί να βάλει τάξη στην αταξία των νέων;
Θα μου πείτε, οι μαθητές εγκατέλειψαν το σχολείο για ένα τόσο σοβαρό θέμα… Και ποιος είναι αυτός που κρίνει τι είναι σοβαρό και τι όχι; Μια πορεία κατά του Μνημονίου είναι σοβαρή; Μπορούν οι μαθητές να εγκαταλείψουν το σχολείο για να φωνάξουν κατά της Τρόικας; Τι θα πρέπει να κάνει ο διευθυντής, να τους αποβάλει ή να τους επιβραβεύσει για τη συμμετοχική και αγωνιστική τους διάθεση; Σε ποιες πορείες θα επιβραβεύει τη συμμετοχή τους και σε ποιες θα τιμωρεί; Θα αποφασίζει αυτός για τη σοβαρότητα της πορείας, οι καθηγητές, οι μαθητές ή τα κόμματα και οι διάφορες οργανώσεις από κοινού;
Δεν είχαν, άραγε, οι μαθητές τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθούν, με χίλιους δυο τρόπους, κατά των μεταλλείων, χωρίς να διαταραχτεί η σχολική ζωή; Την είχαν. Και όλη η κοινωνία θα ήταν στο πλευρό τους.
Η μαθητική ζωή πρέπει να έχει κανόνες; Αν ναι, ποιοι είναι αυτοί; Οι μαθητές ν’ αποφασίζουν πότε θα φεύγουν από το σχολείο για να συμμετέχουν στην κοινωνική δράση; Κι όταν το κάνουν, θα βρίσκουν στο πλευρό τους και απέναντι στον… αντιδραστικό διευθυντή τους, κόμματα και φορείς; Αυτό είναι το προοδευτικό μήνυμα που στέλνουμε στους νέους μας;
Εχει αναλογιστεί κανείς, πόσο δύσκολο αλλά και αναγκαίο είναι μια μαθητική κοινότητα, μια κοινότητα νέων ανθρώπων, να ζει ελεύθερα, δημιουργικά και με κανόνες;
Επιτρέψτε μου να επαναλάβω τη δήλωση του διευθυντή στην εφημερίδα μας: Η αποβολή των μαθητών δεν επιβλήθηκε γιατί οι μαθητές συμμετείχαν στην πορεία, αλλά γιατί απουσίασαν αδικαιολόγητα από τα μαθήματά τους.
Τα κόμματα ας αφήσουν τη σχολική κοινότητα να λύσει τα ζητήματά της…
Κ. Τερζενίδης



