Ο Γιώργος Τσουκαλάς είναι από εκείνους τους πολίτες του Κιλκίς που κατά τη ταπεινή μου άποψη κατέκτησε το προνόμιο που ονειρεύονταν και ο Χρύσιππος στην Αθήνα του 3ου π.Χ. αιώνα.Ο λόγος του να αποτελεί συνάμα και απόδειξη.
Το βράδυ της Τετάρτης λοιπόν μου τηλεφώνησε για να μου εξιστορήσει ολόκληρο το χρονικό και την περιπέτεια της (μη) εγκατάστασης της βιβλιοθήκης του αείμνηστου καθηγητή Παναγιώτη Μουλλά στο Κιλκίς. Είχε διαβάσει βεβαίως και το ρεπορτάζ που επιμελήθηκα αναφορικά με τη συζήτηση του θέματος στο Δημοτικό Συμβούλιο και ήταν οργισμένος για όσα είχε δηλώσει εκεί ο πρώην δήμαρχος Αναστάσιος Αμανατίδης.
Τα ουσιωδέστερα σημεία όσων είπε περιέχονται και στην επιστολή – απάντηση των τριών (Τσουκαλάς, Τσιώμης, Σπίγκος)  στον κ. Αμανατίδη. Όμως μια σχεδόν ωριαία συνδιάλεξη περιέχει και λεπτομέρειες που χάριν της ιστορίας αξίζει να καταγραφούν, ως μνήμα εσαεί μιας θλιβερής ιστορίας που εξέθεσε ανεπανόρθωτα το Κιλκίς.