Είναι πέρα για πέρα θλιβερή η εικόνα που ζήσαμε στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Παιονίας την περασμένη Πέμπτη. Λίγο έλλειψε κάτοικος της Γουμένισσας να χειροδικήσει εναντίον Πολυκαστρινού, στη συζήτηση του θέματος των τιμολογίων του νερού,με 60 περίπου κατοίκους της Γουμένισσας να αντιδρούν έντονα από τον πρώτο λογαριασμό της ΔΕΥΑΠ που έφθασε στα χέρια τους.
Ποιους όμως εξυπηρετεί η ένταση αυτή; Ποιους εξυπηρετεί η υποβόσκουσα αντιπαράθεση μεταξύ κατοίκων οικισμών; Γιατί θα πρέπει να κυριαρχήσει ο διαχωρισμός των κατοίκων και ο άκρατος τοπικισμός; Τι έχουν να κερδίσουν οι δημότες της Παιονίας από τέτοια φαινόμενα;
Υπήρξαν προβλήματα με τους πρώτους λογαριασμούς της ΔΕΥΑΠ και αυτό μάλλον ήταν αναμενόμενο και δεδομένο, αφού δεν υπήρχαν προηγούμενες μετρήσεις και στοιχεία για τη Γουμένισσα, που μέχρι τώρα πλήρωνε μόνο πάγιο, ανεξαρτήτως κατανάλωσης. Γιατί όμως τα προβλήματα αυτά ξεπεράστηκαν στους οικισμούς, όπως τόνισαν οι πρόεδροι των κοινοτήτων και δεν μπορούσαν να λυθούν και στη Γουμένισσα.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, είναι το γιατί ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Γουμένισσας, Γιάννης Αλίρης, δεν είχε καμία επαφή και συνεργασία με τη ΔΕΥΑΠ και το δήμο, όπως καταγγέλθηκε από τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΠ Ιορδάνη Τσιτουρίδη και το δήμαρχο Θανάση Λαπόρδα, ζητώντας ή και απαιτώντας λύσεις εκεί που υπήρξαν προβλήματα και λάθη;
Το συμφέρον των δημοτών της Γουμένισσας ήταν να λυθούν τα προβλήματα ή να δημιουργηθεί ένταση και ρήξη με τη δημοτική αρχή; Ο στόχος ήταν η αναγνώριση και επίλυση των λαθών ή η σύγκρουση; Και ποιος είναι ο ρόλος ενός προέδρου (και των δημοτικών συμβούλων) σε μια τέτοια κατάσταση, η επίλυση των διαφορών προς όφελος των δημοτών ή η ανοιχτή ρήξη και η προσωπική δικαίωση;
Από τη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο αυτό που αναδείχθηκε ήταν το γεγονός πως δεν υπήρξε καμία προσπάθεια συνεννόησης. Δεν οργανώθηκε η επίλυση των όποιων λαθών, αλλά η ανοιχτή σύγκρουση!
Είναι κρίμα και για τους δημότες και για το δήμο Παιονίας, να οδηγούμαστε σε στείρες αντιπαραθέσεις. Στη χώρα που ζούμε μας περισσεύουν τα προβλήματα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να προσθέτουμε κι άλλα. Και οι πολιτικοί μας το πρώτο που πρέπει να επιδιώκουν είναι η ενότητα των κατοίκων. Αρκετά πληρώσαμε το διχασμό, για τα… μάτια των πολιτικών μας!

Κ.Τ.