Είπαμε Βουλγαρία, αλλά δεν σημαίνει πως έχει τα κουσούρια των γειτόνων της.

Σε εμάς, αν θυμάστε, την Κυριακή έξι παστίλιες χιώτικης μαστίχας – τη θυμάστε τη συσκευασία - κόστιζαν 100 δραχμές και την επόμενη μέρα Δευτέρα που περάσαμε στο ευρώ, οι ίδιες παστίλιες ίπταντο σε 50 λεπτά (του ευρώ).

Έχουμε το κουσούρι του στρογγυλέματος προς τα πάνω.

Κατά το συμφέρον μας.

Η υπενθύμιση αφιερώνεται και σε όσους αφελώς θεωρούν πως σε ετούτο τον τόπο για όλα ευθύνεται ο παγκόσμιος καπιταλισμός, η ΕΟΚ , τα μονοπώλια, η παγκοσμιοποίηση και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Και ξεχνούν επιτηδείως την άνθιση του φαινομένου του μαυραγοριτισμού στην Κατοχή.

Ο οποίος δεν πέθανε ποτέ.

Και σε κάθε ευκαιρία εμφανίζεται.

Για να υπενθυμίζει σε όλους μας ότι η κρίση που προσπαθούμε να περάσουμε δεν είναι και δεν ήταν μόνο οικονομική.

Πρωτίστως είναι (και ήταν) κρίση πολιτισμού.

Θ.Π.