Η λειτουργία των συνδικαλιστικών ενώσεων στο Αστυνομικό Σώμα ήταν μια αναγκαιότητα της εποχής. Όμως, όπως και να το κάνουμε, μιλάμε για τη λειτουργία στα πλαίσια της Αστυνομίας και όχι μιας οποιασδήποτε δημόσιας υπηρεσίας.
Απαιτείται μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα όταν οι συνδικαλιστικές ανάγκες αγγίζουν κρίσιμα για τη λειτουργία του Σώματος στοιχεία. Είναι τραβηγμένο να δημοσιοποιούνται στον Τύπο όλα τα αιτήματα των αστυνομικών προς την πολιτική και φυσική ηγεσία του Σώματος, να καταγράφονται οι αδυναμίες της λειτουργίας της Αστυνομικής Διεύθυνσης, τα κενά που υπάρχουν σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό στα Τμήματα του νομού.
Μιλάμε για την Αστυνομία, που θα πρέπει να αντιμετωπίσει το οργανωμένο ή και το ερασιτεχνικό έγκλημα, όταν την ίδια στιγμή από μόνη της σκιαγραφεί και αποκαλύπτει στον… εχθρό τις αδυναμίες της!
Τώρα φθάσαμε στο σημείο επιστολή πέντε συνδικαλιστών, που δεν αναφέρεται ο αποδέκτης ή οι αποδέκτες της, να στέλνεται με fax και στον Τύπο (από ποιους άραγε;) και να αναφέρεται στις αδυναμίες αντιμετώπισης των λαθρομεταναστών στο νομό μας.
Οχι πως έχουν άδικο οι αστυνομικοί με ό,τι βιώνουν. Εχουμε γράψει πολλές φορές για το θέμα, αποκαλύπτοντας με ρεπορτάζ τη δράση των κυκλωμάτων. Ομως είναι άλλο να αποκαλύπτει μια εφημερίδα και άλλο να διαρρέουν οι αστυνομικοί επιστολές στον Τύπο. Και για την Αστυνομία ισχύει, “τα εν οίκω μη εν δήμω”.