Δεν είναι ο πρώτος υπουργός κυβέρνησης που ερχόμενος στο Κιλκίς επιλέγει να συναντήσει εκπροσώπους φορέων ή πολίτες προσκείμενους στο κόμμα του. Αλλά υπό τις σημερινές συνθήκες κρίσης, με κυβέρνηση τρικομματική, με την πολιτική λειτουργία να έχει υποβαθμιστεί και τους πολιτικούς να έχουν καταστεί συνώνυμο τηςαφερεγγυότητας, αποτελεί ασυγχώρητο κομματισμό η επιλογή του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου να συναντηθούν με αγρότες «δικούς μας».
Οι αγροτοκτηνοτρόφοι στο ν. Κιλκίς έχουν το συνδικαλιστικό τους φορέα, είναι ο σύλλογος «Κιλκίς»,  και μάλιστα ενόψει των σημαντικότατων προβλημάτων που έχουν ανακύψει τον τελευταίο καιρό ζήτησαν να συναντηθούν με τον κ. Τσαυτάρη.
Ήρθαν πρόεδρος και υπουργός και αντ’ αυτών είδαν και συνομίλησαν στην «Φάρμα Κουκάκη» με …επιλεγμένους αγροτοκτηνοτρόφους. Προφανώς έτσι ζήτησαν οι «Μεγάλοι» του κόμματος. Αλλά ευθύνες έχουν και τα εδώ τοπικά στελέχη. Αποτελούσε δημοκρατικό καθήκον τους να επισημάνουν την εκτροπή που συνιστούσε η συνάντηση με «δικό μας» ακροατήριο, ή μόνο με «δικό μας» ακροατήριο. Υποβάθμισαν και τη δική τους πολιτική παρουσία και μάλιστα στα «μάτια» και στη συνείδηση των συμπατριωτών τους Κιλκισιωτών.   
Είναι ντροπιαστικό για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, την ώρα που το κόμμα τους …εξατμίζεται να μετέρχονται μεθόδων πολιτικής λειτουργίας που παραπέμπουν σε ένα παρελθόν άκρατου κομματισμού, το οποίο πληρώνουν άλλωστε.
Κι αναρωτιόμαστε ποια αξιοπιστία μπορεί να έχουν οι διακηρύξεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ περί αναγέννησης και ανασύστασης του, όταν συνοδεύονται από πρακτικές καταδικασμένες στη συνείδηση των πολιτών.
Θ.Π.