Που να είναι όλοι αυτοί οι κινούμενοι στα απώτατα όρια της δεξιάς έως ακροδεξιάς που βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν τα απωθημένα τους καταγγέλλοντας την λεγόμενη Γουοκ Ατζέντα κι ας μην καταλαβαίνουν γρυ τι σημαίνει η εν λόγω ατζέντα..
Που να είναι τα παλικάρια που βρήκαν αφορμή να πριονίζουν την καρέκλα του Μητσοτάκη που «πρόδωσε τα ιερά και όσια της παράταξης» διότι τάχα στις εκλογές στήριξε ευθέως τον Μπάιντεν …
Που να είναι όλοι αυτοί οι λεβέντες (και Κιλκισιώτες παρακαλώ) και πως να νοιώθουν όταν καθημερινά βλέπουν και ακούνε το ίνδαλμά τους να κάνει παραδίδει μαθήματα διεθνούς δικαίου ζητώντας πότε την Κούβα, πότε την Κολομβία, πότε την Γροιλανδία, συλλαμβάνοντας πρόεδρο μιας κυρίαρχης χώρας (Βενεζουέλα) εντός του εδάφους της με ρεσάλτο… κι αλάργα μην σιμώσει στα μέρη μας…
Που να κρύβονται τάχα όταν καθημερινά πλέκει το εγκώμιο όλων των λουλουδιών της ακροδεξιάς ανά την υφήλιο, δηλώνοντας φίλος με τον Ερντογάν, να ρίχνει την ευθύνη της συνέχισης του πολέμου στην Ουκρανία στον Ζελένσκι (!), ευωχούμενος με τους ταραξίες της Ε.Ε. πρωθυπουργούς της Ουγγαρίας και Σλοβακίας…
Πελταστές και καπεταναίοι
Αλλά γιατί να περιμένουμε γενναιότητα από τους πελταστές όταν λουφάζουν κάποια πρωτοπαλίκαρα της παράταξης, πρώην αρχηγοί της;
Ναι αυτοί που όταν άλλαξε η εθνική γραμμή για την ονομασία των Σκοπίων (μέσα της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα) με απόφαση της Βουλής έβγαλαν τον σκασμό, κι όταν υπογράφηκε η Συμφωνία των Πρεσπών λησμόνησαν το όνομα και ξεκίνησαν αντάρτικο για τη γλώσσα…
Εγκαλώντας και τον Μητσοτάκη που δεν ακύρωσε τη συμφωνία
