Το ακόμα χειρότερο έως δραματικότερο συνέβη επί της 21ης Ιουνίου την ίδια μέρα, όπως το αφηγούνται φίλοι του παθόντος. Ακούμπησε τη σακούλα με  τα ψώνια του ένας Κιλκισιώτης στο πεζοδρόμιο για να αγοράσει κάτι από περίπτερο. Κι όταν έσκυψε να πάρει τη σακούλα του, το καρβέλι ενός κιλού που είχε αγορασμένο έκανε φτερά. Του έκλεψαν ένα κιλό το ψωμί!
Ξέρω πως κάποτε η φτώχεια είχε την περηφάνεια της. Πεινούσαμε αλλά αλίμονό μας αν δεχόμασταν ψωμί από τη γειτόνισσα. Τις τρώγαμε από τη μάνα μας διότι δίνουμε την εντύπωση σε ξένο κόσμο πως πεινάμε…
Οι παλιότεροι σίγουρα θα θυμούνται…
Αλλά καμιά φορά, κι όταν μαθαίνουμε περιστατικά σαν κι αυτά με το καρβέλι, αναρωτιέμαι: μήπως η φτώχεια έφτασε σε επίπεδα που κάμπτονται πλέον οι πολιτισμικές αντιστάσεις του ανθρώπου;
Αν είναι έτσι, πρόκειται για την ίδια φτώχεια που έκαμψε πολιτισμικές αντιστάσεις και έστειλε, με την ανοχή των γονιών τους, τα κορίτσια της ανατολικής Ευρώπης βορά στις ορέξεις του πλούσιου «ανδρικού» πληθυσμού του ανεπτυγμένου κόσμου και μεταξύ αυτού και της πάλαι ποτέ ανεπτυγμένης Ελλάδας.
Αν εκεί οδηγηθήκαμε και δεν είναι κάποια τυχαία περιστατικά με κλεπτομανείς, τότε να περιμένουμε και τα χειρότερα..
Θ.Π.

Σχόλια