Έγινε μόδα σε τούτη την χώρα. Κάθε φορά που ορίζεται υπουργός Οικονομικών κάποιος οικονομολόγος που κατά το παρελθόν εργάστηκε σε διευθυντική θέση μεγάλης τράπεζας, ή οικονομικών οργανισμών, εγχώριων και διεθνών, αρχίζουν τα σχόλια από κόμματα και πάσης λογής άσχετους δοκησίσοφους (άνθρωπος των τραπεζών, υπηρετεί συμφέροντα του κεφαλαίου κ.ο.κ) Το ίδιο συνέβη πρόσφατα και διαδοχικά με τους κ. Ράπανο και Στουρνάρα. Δυο από τους καλύτερους οικονομολόγους που διαθέτει η χώρα, δοκιμασμένους και επιτυχημένους μάλιστα καθώς είχαν κρίσιμο ρόλο και οι δυο τους στη διαδικασία ενσωμάτωσης της χώρας στην ΟΝΕ και στο ευρώ.
Το αστείο της υπόθεσης είναι μάλιστα πως η κριτική εκπορεύεται τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά (όπως οι ασκούντες την κριτική νομίζουν ότι είναι).
Αλλά θα πείτε, στην Ελλάδα ζούμε και η κοινή λογική προ πολλού μετακόμισε από την χώρα. Εδώ, άλλοι ασκούνται παρ’ αθίν αλός στη «μακριά γαϊδούρα» και νομίζουν πως …αυτοθεσμίζονται.
Ήμαρτον Καστοριάδη…