Αγαπημένε Φίλε Κοσμά Κριεζή,

Σε δυο μέρες θα είναι η ονομαστική σου εορτή και εσύ θα λείπεις, γιατί βιάστηκες από πολύ νωρίς να μπεις στο κάδρο των αιωνίως απόντων.

Ένιωσα την βαθειά ανάγκη να γράψω αυτά τα λίγα λόγια, ενώ εσύ άξιζες και αξίζεις πολύ περισσότερα, ως φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που γνώρισα τότε, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και πορευθήκαμε από κοντά μέχρι σήμερα.

Υπήρξες άνθρωπος ακέραιος, συνειδητοποιημένος, περήφανος μέχρι την τελευταία στιγμή, με πολύ μεγάλη συγκρότηση πνεύματος και στέρεες απόψεις για όλα. Ακόμη και για την αγαπημένη σου ομάδα, τον Παναθηναϊκό! Η επιχειρηματολογία σου μας έπειθε κι ας διαφωνούσαμε…

Ήσουν άνθρωπος της παρέας, πάντα κοινωνικός, όπως όλη η οικογένεια σου, η Ντίνα και ο γιος σου ο Γιώργος μαζί με την νύφη σου την Νάντια και τα δυο εγγόνια σου, την Κωνσταντίνα και τον Κόσμα.

Ο τόπος μας σε αγάπησε και τον αγάπησες.

Παρότι δεν έλκεις την καταγωγή σου από εδώ, κατάφερες κι έγινες ένα με τους ανθρώπους της περιοχής μας, γιατί ήσουν πάντα απλός και προσιτός, με το γέλιο και την σοβαρότητα, όπου χρειαζόταν.

Έτσι σε υποδέχτηκε το Πολύκαστρο στην αγκαλιά του, επειδή έτσι το ήθελες κι εσύ πάντα.

Φίλε Κοσμά,

Είμαι περήφανος που σε γνώρισα και συνυπήρξα μαζί σου.

Κέρδισα από σένα, από κάθε συζήτηση και πάντα με την καλοπροαίρετη κριτική σου, με βοηθούσες σε όσα με απασχολούσαν.

Θα μου μείνεις αξέχαστος, είμαι σίγουρος και σε όλους τους φίλους σου που γνώρισες σε όσα μέρη κι αν  υπηρέτησες.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει, καλή αντάμωση.

Με μεγάλη ευγνωμοσύνη,

ο φίλος σου

Χρήστος Γκουντενούδης