Να ξεκινήσω από το ερώτημα που νωρίς νωρίς θάρθει στα χείλη των Κιλκισιωτών.
'' Μα η Βυρώνεια είναι χωριό του νομού Σερρών.Δεν θα μπορούσε ο ρεπόρτερ να ασχοληθεί με ένα χωριό του νομού μας.''
Δυστυχώς το ερώτημα είναι τελείως αφελές.Πρώτα γιατί η Βυρώνεια είναι ένα γειτονικό μας προσφυγοχώρι και έπειτα γιατί τα προβλήματα της Βυρώνειας δεν διαφέρουν απο τα προβλήματα των χωριών του νομού Κι
λκίς,όπως είναι η φτώχεια,η ανεργία και η εγκατάλειψη.
Ειδικά όμως στην Βυρώνεια,θαρρείς και ο χρόνος λειτούργησε ανάστροφα.Αντί το χωριό,απο τη δεκαετία του 1980 και μετά,να ακολουθήσει δείκτη προόδου και ευημερίας,ακολούθησε αρνητική πορεία.Εφυγε ο στρατός που ήτανε δύναμη ζωής για το χωριό και η νεολαία του χωριού διασκορπίσθηκε στον πλανήτη από Γερμανία και Αυστραλία μέχρι Αμερική.
Το χωριό έσφιζε από οικονομική κίνηση με πλούσια αγορά,καταστήματα κάθε είδους,σχολεία γεμάτα,αγροτικό πλούτο και πολιτιστική ζωή.
Σήμερα, 30 χρόνια μετά,τι έμεινε απο όλα αυτα?Σχεδόν τίποτε.Τα καταστήματα εγκαταλειμμένα χωρίς παράθυρα και σπασμένα τζάμια φαντάζουν σκελετοί του παλιού τους εαυτού.Ο Σιδηροδρομικός Σταθμόςπου άλλοτε ήτανε κέντρο κίνησης ζωής,σήμερα είναι φάντασμα του εαυτού του.Πάλι καλά που κάποιος ιδιώτης μετέτρεψε την παλιά αίθουσα αναμονής σε σύγχρονη ταβέρνα για τους μερακλήδες του χωριού.Το κτήριο του άλλοτε στρατιωτικού ξενώνα,σύμβολο ελίτ της τοπικής κοινωνίας,χρόνια τώρα είναι εγκατελειμμένο
Το Ηρωο κοντα στο Σιδ.Σταθμό,ασυντήρητο και χορταριασμένο αποτελεί ανάμνηση του εαυτού του.Φυσικά τα σχολεία δεν έχουν ούτε το ενα τρίτο των μαθητων εκείνης της εποχής,ενώ η εμπορική και επαγγελματική ζωή του χωριου είναι σχεδόν πεθαμένη.Μπορεί να πει κανείς ότι το χωριό εξυπηρετείται κατα βάση από το πλανόδιο εμπόριο.Θάλεγε κανείς ότι η οικονομία του χωριού αντέχει την συντήρηση το πολύ 1-2μπακάλικων και 1-2 καφενείων.
Το παλιό εμπορικό κέντρο του χωριού που ήταν η συνοικία γύρω από τον Σ.Σταθμό,έχει καθολοκληρία καταστραφεί.Κάποια εικόνα κίνησηςδίνει σήμερα μόνο το τετράγωνο γύρω απο τον σηματοδότη της τροχαίας κίνησης.
Και όμως απέμειναν ακόμη στο χωριό 2-3 πράγματα που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τουλάχιστον την πολιτισμική εικόνα του χωριού.Ενα από αυτά είναι το γέρικο πλατάνι στο χώρο του Σ.Σταθμού όπου ο Ελευθ.Βενιζέλος και ο Βασιληας Κωνσταντίνος,με το επιτελείο τους,μετά την ήττα των βουλγάρων στις 1-7-1913 ,επεξεργάσθηκαν τους όρους της ανακωχής.Τόση όμως υπήρξε η αδιαφορία των τοπικων αρχών ώστε το ιστορικό δένδρο με την φλούδα που ανέπτυξε κοντεύει να καλύψει την επιγραφη με το παραπάνω ιστορικό που είναι γραμμένο σε μεταλλική επιγραφή,που είναι καρφωμένη πάνω στο πλατάνι
Ένα άλλο εντυπωσιακό αξιοθέατο,αποτελεί το Ενυδρείο του χωριού.Στην ουσια προκειται για μικρό ζωολογικό κήπο ερπετοειδών,αφου η πλειονότητα των συντηρουμένων ζώων είναι φίδια διαφόρων φυλών.Υπάρχουν βέβαια και ψάρια στα ενυδρεία με εντυπωσιακή παρουσία,ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ του Ενυδρείου είναι ο κροκόδειλος ΒΥΡΩΝ ο οποίος υπάρχει εκεί χρόνια πρίν εμφανιστεί ο Ιωσηφ στην Κρήτη.Δυστυχώς ούτε μετά τον ντόρο που έγινε για τον Σήφη,οι αρμόδιοι δεν φρόντισαν να αναδείξουν τον δικό τους Βύρωνα που για μόνιμη παρέα του έχει μία νεροχελώνα η οποια,τις οιδε απο που,γνωρίζει ότι δεν θα την κάνει μιά χαψιά και του κανει κολπάκια ανεβοκατεβαίνοντας στην ράχη και την κοιλιά του.
Το Ενυδρείο επέζησε θάλεγε κανείς.χαρις στη δουλειά και το μεράκι που δείχνει καθημερινα ο επιβλέπων αυτό Βυρωνειώτης Γιάννης Μερτζανίδης,η αγάπη του οποίου για τα ζώα που φροντίζει,είναι ορατή.
Ελπίδα επίσης για τους δημότες του χωριού,αποτελεί η αεικίνητη ακούραστη και πρωτοπόρος στις ιδέες ,νεοεκλεγείσα πρόεδρος του χωριού Αθηνά Ναζιρίδου,στα σχέδια της οποίας εντάσσονται,τόσο η καλαισθησία,όσο και η πολιτισμική,κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη του χωριού.Και δεν αποτελεί υπερβολή να λεχθεί ότι η εικόνα του χωριού άρχισε να αλλάζει λίγο μετά την ανάληψη των ευθυνών του χωριού,από την νέα Δημοτική Αρχή.
